เป็นชะนีที่เฟียสสมชื่อ เสพของหวานเป็นชีวิตจิตใจ จนหมอฟันต้องเข้า มีปมกับพวกทันตแพทย์ตั้งแต่ ตัวเท่าเมี่ยง ตอนนี้ปี 3 แล้ว ใครมันจะยังกลัวหมอฟันอยู่วะ * * * "อ้ากว้างครับ" "ขา?" "ปากคุณสิ ส่วนขาเก็บเอาไว้อ้าตอนขึ้นเตียงกับผม"

อาชีพเสริมช่วยย่าขายตามสั่ง ว่าง ๆ รับจ๊อบเป็นนางเอกลิเก ปัจจุบันไม่มีอาชีพหลัก แต่อนาคตอยากเป็นผู้นายตำรวจ ................................... อาชีพเสริมช่วยย่าขายตามสั่ง ว่าง ๆ รับจ๊อบเป็นนางเอกลิเก ปัจจุบันไม่มีอาชีพหลัก แต่อนาคตอยากเป็นผู้นายตำรวจ "ฟังพ่อก่อนลูก ปานตะวันน่ะ พี่เขามีครอบครัวแล้วนะ ระหว่างนี้ถ้าบ้านเราทำงานด้วยกัน พ่ออยากให้น้องระวังเรื่องการแสดงออกว่าชอบพี่เขา" "คะ...คือยังไงจ๊ะ" "พี่เขาหอบลูกสาวกลับมาบ้านด้วยจะเป็นสัปดาห์แล้ว" "อ้าว ฉันสั่งว่ายังไงจุ๋มจิ๋ม เอ็งยังไม่ขยับไปถึงไหนอีกเหรอ" "ฮืออ ย่าจ๋า ปิดร้านวันหนึ่งได้ไหม น้องจุ๋มจิ๋มอกหัก!"

“ภรรยาก็เป็นเหมือนสมบัติของสามี ฉันมีสิทธิ์ในตัวของณีนราทุกอย่าง ไม่ต้องมาสอน” “แล้วทนายคนนั้นมาทำไม” “เหมือนจะเป็นเรื่องหย่าของมึงกับคุณณีนรา” “กูไม่หย่า” “ห้ะ?” “หูหนวกหรือยังไง ก็บอกอยู่ว่าไม่หย่า”

เอกราชจะเป็นคนที่ดีขึ้นมากกว่านี้ เพื่อให้คู่ควรกับณีนรินทร์ "เราทำอะไรไม่ได้เลยใช่ไหมจ๊ะ ทำอะไรไม่ได้เลยใช่ไหม หนูณีเกลียดเขา เกลียดตัวเองด้วยที่เป็นแบบนี้" "อย่าเกลียดตัวเองเลยครับ ที่คุณครูทำมันถูกต้องแล้วนะ ทิ้งความรู้สึกของเราที่มันยังไม่ได้เลยเถิดเอาไว้ตรงนี้แล้วไปเริ่มต้นใหม่เถอะครับ" "พี่เอก..." "ขอโทษนะครับที่พี่ต้องบอกว่าเรื่องของเรามันคงจะมาไกลมากสุดได้เพียงเท่านี้"

หมวย ฟังกู คนไม่รักก็คือไม่รัก มึงฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือยังไง ................................... "ตกลงว่าเอ็งจะหมั้นหรือแต่งน้องเข้าบ้านไอ้ปราบ" โคตรแม่มึงเอ้ย เอาก็ยังไม่ได้เอา เสี่ยจะให้กูแต่งอีหมวยเป็นเมียแล้ว! "ผม..." "ยืดอกขึ้น แล้วตอบข้ามาเดี๋ยวนี้" "หมั้นครับเสี่ย! ถ่าน้องเรียนจบก่อนจั่งแต่งครับ" "ดี ข้าจะได้ไปคุยกับเถ้าแก่ลี่หมิง แล้วหาฤกษ์งามยามดีเอาไว้ให้พวกเอ็งสองคน"

“ข้าอยากมีลูก ถ้าเอ็งคิดว่าทำให้ข้าได้ หนี้สินทั้งหมดข้าจะยกให้ตามที่ตกลงกับพ่อเอ็ง” ................................... "ลูกข้าคลอดเมื่อไหร่ ข้าจะคืนอิสระให้เอ็งทุกอย่าง อยากได้อะไรก็จะหามาให้ ขอแค่อย่างเดียว ระหว่างนี้อย่าทรยศหักหลังข้าเป็นพอ" ...................................

กับน้องเพื่อนสนิทมึงก็ยังจะเอา ................................... "เจ้าชู้แบบที่เขาลือกันจริง ๆ ด้วย" "แฟร์ ๆ กันไงคะ เอาเป็นว่าถ้าหนูสนใจห้องพี่ ก็ติดต่อมาได้ทุกเมื่อเลยนะคะ" "ได้ทุกเมื่อเลยเหรอคะ" "หมายถึง?" "ห้องพี่ น่ะค่ะ" ...................................

“ฉันอยากหย่า ได้ยินหรือเปล่า หนูคืนอิสระให้พี่ได้ไหมคะคนดี อย่าให้เรื่องมันต้องยุ่งยากวุ่นวายไปมากกว่านี้เลย” “หนูรักคุณ รักคุณเปรมปวีณ์ที่สุดเลยค่ะ” “เธอกล้าบอกรักคนอื่นทั้งที่ไม่เคยคิดจะรักตัวเองเหรอเพชรชมพู”

“ผมให้เซ็กซ์เธอได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะมีสิทธิ์มาหึงหวงอะไรในตัวผมจนมีเรื่องตบตีกับคนอื่นไปทั่ว” ⋆⛓.✦ บุหรี่ที่กำลังจะหมดมวนก็เป็นตัวตัดสินใจในการเดินหน้าต่อหรือจะย่ำอยู่ที่เดิม [แบบนั้นก็ดีแล้วครับ] “แต่คิร่าเองก็อย่าลืมว่าฝันไม่ใช่ของตายที่คุณจะหันหลังมาเจอเมื่อไหร่ก็ได้” [ขู่ผม?] “แค่แจ้งให้ทราบค่ะ”

กูรักแม่ฉิบหาย แต่ใครมันจะอยากมีเมียเหมือนแม่ตัวเองวะ (รุ่นลูกพันธะเกียร์รักร้าย) “เราไม่ได้รู้จักกันถึงขนาดที่ว่าจะสามารถก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของกันและกันได้ขนาดนั้น แค่กูให้ที่นอนมึงตอนนี้ก็นับว่าเป็นบุญแล้วไหม เพราะงั้นอย่าเยอะ ส่วนเรื่องว่าจะท้องไม่ท้องค่อยรอตรวจอีกที เรื่องนี้ยังไงกูก็ไม่ปัดความรับผิดชอบอยู่แล้ว แต่ที่มึงทำอยู่ในตอนนี้รู้ไหมว่ากูอึดอัดใจแค่ไหน”

เป็นแค่ของเดิมพันใต้ปกครองรู้สึกก่อนเท่ากับแพ้ "จะยอมแลกไหมล่ะ" "ของที่มึงอยากได้คืออะไร" "ไผ่หลิว ขอให้กูได้ไหม" เจ้าของชื่อสั่นระรินขึ้นมาทันที พร้อมกับมือขาวที่เอื้อมไปจับชายเสื้อของผืนป่าเอาไว้อีกครั้งราวกับหาที่พึงพิง ทว่าเขากลับไม่ได้คิดที่จะหันมาสนใจเธอเลยสักนิด อีกทั้งยังกล่าวประโยคเดียวออกไปทำเอาเธอนิ่งค้าง "ได้"

หนึ่งชีวิตที่เกือบจะเสียไป แลกมากับเจ้าสาวตาบอดที่เขาเกลียดชัง “การแต่งงานกับฉันมันทำให้เธอต้องผิดหวังขนาดนั้นเลยเหรอ” “ขอจันทร์ไม่ได้อยากแต่งงานกับคุณเพลิงค่ะ ได้โปรด—” “แล้วคนพิการแบบเธอสามารถช่วยเหลืออะไรธุรกิจพ่อตัวเองได้ไหม” “ฮึก... ออกไปให้ห่างเดี๋ยวนี้ค่ะ” “นอกจากโดนพ่อตัวเองเอามาเล่ขายให้แฟนพี่สาวอย่างฉันรับทำเมียเพิ่ม”

“มึงหายไปไหนมาเป็นปี ๆ” “เรื่องเงินน่ะ ตอนนั้นไม่มีค่าเทอม” “แล้วทำไมไม่บอกกู กูให้มึงได้ มึงก็น่าจะรู้” “ตั้งกี่หมื่น ทิไม่กล้ารบกวนโรมขนาดนั้นหรอก” “ก็เพื่อนกันไหมวะ กูถึงต้องช่วยมึง” “ก็เพราะเราเป็นเพื่อนกันนี่แหละ ทิถึงไม่ควรรบกวน” “ต้องเป็นเมียกูก่อนเหรอ ถึงจะยอมรบกวน?”

“อ๋อ งั้นสิงห์ก็กลับมาคบกับเฌอแล้วทิ้งเฌอคืนไหมล่ะคะ แบบนั้นจะได้แฟร์ ๆ กันไง ไม่เจ้าคิดเจ้าแค้นเพราะโดนทิ้งก่อนแบบนี้อีก” “ถ้าอยากกลับมาก็ได้ครับ อยากกลับมาเล่นกับหมาอย่างผมก็ย่อมได้ แต่ระวังเอาไว้ให้ดีล่ะคนสวย เกิดว่าหมาตัวเมียอย่างเธอติดสัดร้องหาแต่ผมขึ้นมาเมื่อไหร่ ไม่แน่ว่าวันนั้นก็อาจจะเป็นเธอเองที่ต้องเจ็บเจียนตายแบบที่ผมเคยผ่านมันมา” *จบดี ไม่มีนอกกายนอกใจ*