ร่างสูงสง่า ใบหน้าหล่อเหลาก็ยังปรากฏชัดเจนอยู่ตรงหน้า
“ขอโทษที่ทำให้คุณตกใจ” เขาจับความรู้สึกจากน้ำเสียงของเธอได้
“ประหลาดใจมากค่ะ…ไม่คาดคิดว่าจะเป็นคุณ” คนตกใจพยายามซ่อนความรู้สึกตื่นเต้นจากสายตาของเขาที่มองเธอตาไม่กระพริบ สิงห์สังเกตเห็นอาการประหม่าในแววตาของเธอ
“ผมเองก็คิดเช่นเดียวกับคุณ…อุตส่าห์มาไกลขนาดนี้ พรหมลิขิตก็ยังเล่นตลกกับเราจนได้ ว่าไหม? แล้วอย่างนี้จะไม่ให้ผมสงสัยได้ยังไง…ว่าเราสองคนอาจจะเป็นเนื้อคู่กัน” เขากล่าวยิ้มๆ หากรินนรีก็เลี่ยงที่จะแสดงความเห็นในเรื่องที่เขาเอ่ยออกมา เธอจึงเสไปอีกทางด้วยการถามขึ้นว่า
“แล้วนี่คุณมาทำอะไรที่ฮ่องกงคะ?” เลิกคิ้วถามพลางสืบเท้าเนิบๆ ไปตามแนวฟุตบาท ออกเดินช้าๆ สิงห์ก้าวตามไปช้าๆ เช่นกัน เหมือนรู้ว่าหญิงสาวชักชวนเป็นนัยให้เดินเล่นไปกับเธอ
“ผมมาเที่ยวครับ” ตอบทั้งที่สายตาจับอยู่ที่สะโพกผายของคนเดินนำหน้าโดยไม่ได้ตั้งใจนัก
กระแสลมทะเลท
