ความสับสนใจทำให้มีนมีนานิ่งเงียบไปชั่วขณะ แต่แล้วก็ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปโดยไม่ได้ใช้ความพยายามที่จะแข็งขืนมากนัก คล้ายกำลังทำความเข้าใจกับอารมณ์ของตัวเองที่กำลังขัดแย้งอยู่ในขณะนั้น และครู่ต่อมาเธอก็ต้องตกใจกับการกระทำที่คาดไม่ถึง
เร็วเท่าความคิด!!
มือใหญ่หยาบของเขาขยุ้มลงที่สาบเสื้อของเธอ พร้อมกันนั้นก็ทึ้งทำลายอย่างไม่ใยดี ด้วยการกระชากออกจากกัน
เต็มแรง แคว่ก…!!! เสียงฉีกขาดประสานเสียงหวีดร้อง แต่เป็นเสียงที่ดังลั่นอยู่ในใจของหญิงสาว กรีดก้องไปในเวิ้งอากาศอบอุ่นของตอนสาย ภายในบ้านหลังน้อยที่มีแค่เธอกับเขา เสียงกระดุมกระเด็นกระดอนไปกระทบผนัง บางเม็ดกลิ้งก๋อยไปตามพื้น
ชายหนุ่มตะลึงลาน ดวงตาวาบวาวกับเต้าทรวงอวบใหญ่ ถลันออกมาจากการโอบอุ้มของเสื้อผ้าฝ้ายเก่าๆ ที่เพิ่งถูกฉีกทำลายด้วยมือของเขาเอง
“อย่านะ!…นายเสียสติไปแล้วหรือยังไง”
เธอพยายามขืนตัวออกจ
