ไม่ได้ส่งเสียงเรียกเจ้าของบ้าน แต่ผลักประตูแรงด้วยอารมณ์มุทะลุ บานประตูจึงฟาดเข้ากับผนัง
โครม! เพล้ง!
ทำให้แจกันใบหนึ่งร่วงลงแตกกระจายอยู่ที่พื้น ภาพที่เห็นตรงหน้าเป็นอย่างที่เขาคิดเอาไว้ มีผู้ชายคนหนึ่งอยู่ในบ้านจริงๆ อย่างที่เขาสงสัย!
“นี่มันอะไรกัน…?” กันย์กำมือแน่น โกรธจนเห็นสันกรามเป็นแนวนูนขึ้นจากการขบกัน
“ฉันน่าจะถามคุณมากกว่า”
หญิงสาวตกใจกับความบุ่มบ่ามของเขา หากก็พยายามทำน้ำเสียงให้ฟังดูเป็นปกติที่สุด เพื่อยืนยันถึงความบริสุทธิ์ใจ
“ไอ้หมอนี่เป็นใคร…?”
เขาชี้มือไปที่ผู้ชายแปลกหน้าอย่างเอาเรื่อง ดวงตาดุกร้าว โมโหหึงจนไม่มีสติพิจารณาว่าในมือของผู้ชายคนนั้นยังมือเทปพันเกลียวก๊อกน้ำและกระป๋องกาวทาท่อน้ำที่ส่งกลิ่นตลบอบอวล ซึ่งก็น่าจะเพียงพอแล้วที่จะยืนยันว่าเขาเป็นช่างซ่อมท่อน้ำจริงๆ
“ช่างซ่อมท่อน้ำค่ะ…ท่อมันแตก พอ
