โรส ตุลย์ และสิงห์ จะขาดก็แต่กันย์ซึ่งเป็นลูกชายคนกลาง
“ใช่คะ คุณสิงห์” หญิงสาวตอบ เธอจำไม่ผิดอย่างแน่นอนว่า ‘สิงห์’ คือชื่อที่เขาบอกกับเธอตอนคุยกันทางโทรศัพท์เมื่อวานนี้
“คุณชื่ออะไรนะครับ…” พนักงานคนเดิมถามอีก
“รินนรีค่ะ…บอกว่าผู้หญิงที่นัดหมายว่าจะเข้ามาดูสถานที่ เรื่องตกแต่งสวน” เธอบอก
พนักงานกล่าวกับคนที่อยู่ปลายสายสองสามคำ แจ้งเรื่องให้คนที่รีสอร์ตได้ทราบถึงการมา ครู่ต่อมาก็พาเธอเดินมาถึงสำนักงานของรีสอร์ต พาไปส่งยังห้องทำงานของสิงห์
ห้องนั้นมีลักษณะเป็นออฟฟิศเล็กๆ ปลูกสร้างเรียบง่ายด้วยไม้และปูนเปลือย ซ่อนตัวเงียบเชียบ กลมกลืนไปกับแมกไม้อันร่มรื่น รอบๆ สถานที่แห่งนั้นรายล้อมไปด้วยต้นดาหลา และข่าแดงที่ปลูกเอาไว้อย่างหนาแน่น อวดดอกสีแดงสะพรั่งอยู่ในพุ่มกอสีเขียวขจี สร้างความน่ารื่นรมย์ต่อสายตาของผู้พบเห็น
“รอสักครู่นะครับ คุณสิงห์กำลังมา”
บอกเพียงเท่านั้นก็จากไป ปล่อยให้หญิงสา
