“ฝัน...ตกลงเป็นอะไรบอกเราสักทีได้มั้ย ใจคอไม่ดีแล้วนะ ทะเลาะกับหมอฟ้าเหรอ”
ลลิลที่นั่งดูเพื่อนนั่งน้ำตาไหลเงียบๆมานานตั้งแต่ช่วงเย็น กระวนกระวายเมื่อไม่เห็นว่าพาฝันจะบอกอะไรสักที ความเป็นห่วงมีมากจนทนไม่ไหวต้องถามออกมาในที่สุด
“เปล่าลิล ไม่เกี่ยวกับพี่ฟ้าเลย”
พาฝันที่กำลังสับสนวุ่นวายใจอย่างหนักน้ำตาไหลลงมาอย่างน่าสงสาร เธอเพิ่งเปิดใจยอมรับการเปลี่ยนแปลงตัวเองให้สายฟ้าเข้ามาในชีวิต แล้วตอนนี้กลับต้องมาเจอเรื่องที่ใหญ่เกินจะตั้งรับอีกครั้ง มันทำใจไม่ไหวจริงๆ เพราะเธอเชื่อมาตลอดว่าเธอตัวคนเดียวเหมือนที่แม่บอก แล้ววันนี้กลับมีคนเดินมาบอกว่าเค้าเป็นพี่ของเธอ
“แล้วเป็นอะไร ไหนบอกว่าจะไม่ปิดบังกันไง เพื่อนมีไว้ปรับทุกข์ไม่รู้เหรอ”
ลลิลลูบหัวเพื่อนอย่างปลอบใจและอยากรับฟังปัญหาสักที เธอทนดูเพื่อนเหม่อลอยต่อไปไม่ไหวแล้ว
“เราแค่ทำใจยอมรับไม่ได้ มันไม่จริงใช่มั้ยลิล อยู่ดีๆเราจะมีทั้งพ่อและพี่ไ
