“ลมอะไรหอบเอานางแบบแสนสวยมาหาพ่อได้นะวันนี้ ถ่ายงานเสร็จแล้วเหรอลูก”
คิมหันต์เอ่ยทักทายลูกสาวคนเดียวที่กำลังเดินเข้ามาหาอย่างหยอกเย้า เพราะริต้าเป็นนางแบบบวกกับมีแบรนด์เสื้อผ้าเป็นของตัวเองด้วย ทำให้ไม่มีเวลามาเจอกันมากนัก
“เรียบร้อยค่ะ คุณพ่อยุ่งมั้ยคะวันนี้”
ริต้าตอบด้วยรอยยิ้มสดใส ก่อนจะเข้าไปกอดคนเป็นพ่อที่อ้าแขนรออย่างเอาใจ
“ไม่เท่าไหร่ลูก ว่าแต่มาหาถึงที่แบบนี้คงไม่ใช่คิดถึงพ่อหรอกใช่มั้ย”
คิมหันต์ถามอย่างรู้ทันเมื่อเห็นว่าลูกนั่งลงข้างๆแล้ว
“รู้ใจจังค่ะ สมแล้วที่เป็นคุณพ่อของริต้า”
ริต้ายิ้มร้ายขยิบตาใส่พ่ออย่างขี้เล่น คิมหันต์ส่ายหัวในความแสบของลูกสาว ก่อนจะยื่นมือไปลูบหัวอย่างเอ็นดู
“หึๆ ชมกันแบบนี้ต้องอ้อนเอาอะไรที่ไม่ธรรมดาแน่ๆใช่มั้ยคนสวยของพ่อ”
คำถามรู้ทันถูกเอ่ยออกมาอย่างอารมณ์ดี ริต้าหัวเราะเบาๆก่อนจะเข้าไปกอดพ่ออีกครั้งอย่างออดอ้อน
“อ้อนขอคุณพ่อทั้งที จะให้ธรรม
