บทที่ 12มินไม่ใช่คนอ่อนแอ 1

บทที่ 12 มินไม่ใช่คนอ่อนแอ ต่อจากตอนที่แล้ว รถมอเตอร์ไซค์คันสีดำแล่นไปตามท้องถนนที่ทอดยาวออกไป เสียงลมตีใบหน้าสวยของเธอส่งผลให้เส้นผมสีน้ำตาลยาวสลวยพลิ้วไหวตาม จังหวะของหัวใจเต้นรัวแรงมากขึ้น เธอยังคงหวาดผวาจากการต่อสู้กับผู้ชายคนนั้นเมื่อครู่ มินตรากระชับอ้อมกอดแน่นกว่าเดิม ขณะที่รถมอเตอร์ไซค์มุ่งหน้าไปยังจุดหมาย ตัดภาพมายังคอนโดสุดหรู มอเตอร์ไซค์เลี้ยวเข้ามาจอดภายในโรงจอดรถชั้นใต้ดิน สตรีรูปร่างเล็กก้าวเท้าลงจากรถพร้อมกับจ้องมองการเคลื่อนไหวของร่างสูง “เธอเป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า” มือหนาถอดหมวกออก พร้อมกับขยับกลีบปากหนาเอื้อนเอ่ยวาจาถามขึ้น ท่อนแขนแกร่งเลื่อนมาโอบเอวของเธอ สายตาสีเทาเข้มคู่นั้นสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า “ไม่เป็นไรค่ะ ดีที่วิ่งหนีมันมาได้” “มันเป็นใครถึงคิดทำร้ายเธอ” “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่ฉันดันไปได้ยินเรื่องที่มันคุยกัน มันก็เลยวิ่งตามฉันมา” คนตัวเล็กร่า