“ลินก็รักวินค่ะ” นลินตอบกลับด้วยรอยยิ้ม คนได้ยินคำบอกรักยิ้มเล็กน้อย ขณะที่เลื่อนมือใหญ่ลงช้อนใต้สะโพกเต่งตึง ขาแกร่งแยกขาเรียวออกกว้างอีกครั้ง นลินตาโตมองสบตาคนที่ทาบทับร่างตัวเองอย่างตกใจ
“เรารักกันนะ ลินเชื่อใจวินได้เสมอ...ที่รัก” นลินหลับตาลงยอมรับในความรู้สึกของตัวเอง เธอปล่อยให้ทุกสิ่งมันเป็นไปแล้วแต่ผู้ชายที่เธอรักจะพาไป นายแพทย์ชัยชนะจ้องมองใบหน้าหวานของหญิงสาว ใบหน้านวลเด่นชัดในหัวใจแม้จะมองในแสงสลัวของยามค่ำคืน ชายหนุ่มพ่นลมหายใจออกเบาๆ ข่มใจทำทุกอย่างให้เป็นไปด้วยความนุ่มนวล มันเป็นความรู้สึกที่ทรมานยิ่งนัก ในเมื่อความต้องการในตัวของคนรักพุ่งสูงลิบลิ่ว แต่เขาก็ไม่สามารถโจนจ้วงเข้าไปในตัวเธออย่างที่ต้องการได้ เพราะคนที่อยู่ใต้ร่างนี้ยังอ่อนประสบการณ์นัก หากเผลอทำรุนแรงไป หญิงสาวอาจจะเกลียดกลัวสัมผัสแห่งรักทางกายไปตลอด
สะโพกสอบส่ายวน เพื่อส่งความแข็งแกร่งที่ร้อนรุ่มเข้าไปในพื้นท
