ตอนที่ 51 สัมผัสที่แสนคุ้นเคย
ทันทีที่ปิดประตูร่างบางถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ แต่หูแว่วได้ยินเสียงไคย์ชกฝาผนังอยู่ครู่หนึ่งก่อนเสียงจะเงียบไป
“ฮึก...ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วย” มิเกลทรุดลงนั่งด้วยความโศกเศร้า ทำไมมันถึงไม่มีความสุขเหมือนตอนอยู่บนเกาะเลย มันหว้าเหว่และโดดเดี่ยวเหมือนคฤหาสน์ทั้งหลังมีแค่เธอเพียงคนเดียว
ทำไมถึงไม่สามารถกลับไปใช้ชีวิตแบบเดิมได้ เหมือนชีวิตของเธอกำลังขาดอะไรไปซักอย่าง มันไม่มีสีสัน ไม่มีแม้กระทั่งความสุข
มิเกลยกมือขึ้นแตะริมฝีปากที่รสจูบของไคย์ยังติดอยู่ ในใจลึกๆกลับรู้สึกรังเกียจจนต้องเอามือขยี้ออก
“ทำไมพี่ไคย์กลายเป็นแบบนี้ ฮื้อๆๆๆ” มิเกลยกมือขึ้นปิดหน้า เธอร้องไห้จนสะอื้นเพราะไม่คิดไม่ฝันว่าไคย์จะมีนิสัยแบบนี้
ไคย์ที่แสนอ่อนโยนมันคือภาพลวงตาสินะ ความจริงแล้วเขาเองก็ไม่ต่างอะไรจากทาคาชิในช่วงแรกๆ แต่จะต่างกันตรงที่ทาคาชิร้ายกับเธอแค่ตอนแรกแต่ช่วงหลังเข
