ตอนที่ 53 ถ้าจบกับเขาแล้วเราจะรักกันไหม
หลังจากบทรักอันแสนเร่าร้อนจบลง สองร่างเปลือยก็นอนกอดกันบนเตียงด้วยความสุขสม มิเกลคลานขึ้นไปซบอกแกร่งพรางใช้มือโอบรัดเอวสอบไว้ ราวกับไม่อยากให้ทาคาชิหายไปไหน
ดวงตากลมโตเหลือบมองไปยังนาฬิกาที่แขวนอยู่บนฝาผนังห้อง ตอนนี้เป็นเวลาตีสองกว่าๆ หากทาคาชิหนีไปในเวลานี้คงปลอดภัยเพราะคนในบ้านนอนกันหมดแล้ว
“คุณจะกลับตอนไหนคะ” เสียงอู้อี้ตรงหน้าอกแกร่งดังขึ้น
“จะไล่ฉันหรอ” มือใหญ่ลูบศีรษะเล็กปอยๆที่ซบอยู่บนแผ่นหน้าอก
“ไม่ได้ไล่ค่ะ แต่เวลานี้คนในบ้านนอนหมดแล้ว น่าจะเหมาะแก่การหนี” ความจริงอยากนอนกอดร่างหนาจนถึงเช้าให้หายคิดถึง แต่ก็ทำไม่ได้เพราะถ้าเกิดไคย์หรือคนในบ้านมาเห็นเข้า ทาคาชิต้องซวยแน่ๆ
“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันเอาตัวรอดได้”
“...” มิเกลถอนหายใจด้วยความลำบากใจ คงจะดีไม่น้อยหากที่นี่ไม่ใช่บ้านของไคย์ เพราะจะได้นอนกอดทาคาชิอย่างที่ใจปราถนาโดยไม่รู้สึกผิดอะไ
