ตอนที่ 65 ง้อเด็ก
มิเกลนั่งหน้าบึ้งตลอดทาง ทาคาชิเหลือบมองเสี้ยวหน้าหวานง้อเง้าเป็นระยะ ก่อนหักพวงมาลัยจอดที่ร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดัง
“ลงมาสิ” ทาคาชิพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่คนตัวเล็กกลับนั่งนิ่งในรถ “สงสัยอยากให้อุ้ม”
พรึ่บ!
มิเกลรีบปลดเข็มขัดทันทีแล้วลงจากรถพร้อมปิดประตูอย่างแรงจนเสียงดังปัง ทาคาชิแอบอมยิ้มอยู่ในใจแต่ไม่ได้ดุอะไร เข้าใจว่าเธอกำลังงอน
“เลือกชุดสวยๆให้เธอหนึ่งชุดครับ”
“นี่คุณ ฉันมีเวลาแค่สามสิบนาทีนะ”
“ก็ไม่ได้จะพาเธอไปไหนอยู่แล้ว แค่พามาซื้อเสื้อผ้าชุดใหม่ หรืออยากใส่ชุดที่เปื้อนคราบแป้ง”
“ฉันเช็ดออกเองได้”
“ดื้อว่ะ” ทาคาชิทิ้งตัวลงบนโซฟา ในขณะที่พนักงานพามิเกลไปเลือกเสื้อผ้า
เกือบสามเดือนที่ไม่ได้เจอกันใจของทาคาชิแทบขาด เพราะกว่าทะเลจะกลายเป็นน้ำต้องติดอยู่บนเกาะเกือบสามเดือน
พึ่งรู้ว่ามิเกลมิอิทธิพลต่อใจมากชนิดที่นอนนับวันรอให้หิมะลาย หากหายตัวได้คงหายตัวมานอนก
