ตอนที่ 68 เด็กดื้อ
“เรื่องมันผ่านไปแล้วคุณอย่ารื้อฟื้นอีกเลย ฉันเหนื่อย” มิเกลถอนหายใจด้วยความเหนื่อยล้า ถ้ามันจบแล้วก็ให้มันจบๆไปเถอะ
“สุดท้ายเธอก็คิดว่าฉันแก้ตัว” ทาคาชิถอนหายใจหนักๆ
วันนี้มิเกลยังไม่ยอมเปิดใจไม่เป็นไร แต่เชื่อว่าซักวันเธอคงใจอ่อน สรุปคือวันนี้ง้อเธอไม่สำเร็จ
“กรุณาไปเปิดประตูให้ฉันด้วยค่ะ ฉันอยากกลับแล้ว”
“อืม..ได้ เดี๋ยวฉันไปส่ง”
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันนั่งแท็กซี่กลับเอง”
“มันอันตราย” ทาคาชิตรงไปคว้ากุญแจรถหรูที่วางอยู่บนเตียงนอน
“ฉันกลับเองได้” มิเกลไม่อยากให้ทาคาชิไปที่หอของเธอเพราะกลัวว่าเขาจะไปสร้างความวุ่นวาย แต่เหมือนชายหนุ่มผู้เอาแต่ใจไม่ยอม จะไปส่งเธอให้ได้
“ถ้าไม่ให้ฉันไปส่งก็นอนที่นี่”
“...” คนตัวเล็กเงียบกริบ เพราะกลัวคำขู่ของทาคาชิ
ร่างสูงกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อคนตัวเล็กสงบปากสงบคำทันทีที่เจอคำขู่ ก็แค่อยากไปส่งไม่ได้กะจะไปทำอะไรซักหน่อย แต่ดวงตากล
