ทวงคืน

''อย่ามาทำรุมร่ามกับฉันแบบนี้นะ'' เสียงเล็กตวาดใส่ร่างสูงโปร่งตรงหน้าที่ใช้สองแขนแข็งแรงที่มีแต่กล้ามเนื้อเป็นมัดๆนั้นกักตัวเธอไว้กับโต๊ะทำงาน ฝ่ามือเล็กๆของลิปตายกขึ้นพยายามดันอกแกร่งของแรปเปอร์หนุ่มอดีตคนรักออกไปให้พ้นจากตัวเอง เพราะระยะที่เธอกับเขาชิดใกล้กันตอนนี้มันช่างล่อแหลมเหลือเกิน เธอไม่ได้รู้สึกใจเต้นกับเขาเลยแต่เธอรู้สึกลำคาญและไม่ชอบใจมากกว่าที่เขามาทำแบบนี้กับเธอ ในเมื่อใช้มือดันอกเขาออกไม่ได้ผลเพราะร่างกำยำนั้นไม่กระดิกสักนิดแถมยังโน้มใบหน้าต่ำลงมาเรื่อยๆ เข่าเล็กๆที่อยู่กึ่งกางหว่างขาของจัสตินพอดีจึงยกขึ้นและกระทุ้งใส่กล่องดวงใจเขาไปเต็มๆ -ผวั๊ก!!!!- "อั๊ก!!!!!! โอ๊ยยยย ละ.... ลิป!!!!'' จัสตินทรุดลงกุมเป้าตัวเองหน้าเขียวหน้าดำ เขาจุกจนลุกไม่ขึ้นและไม่สามารถเอ่ยคำใดได้มากกว่านั้น ''สมน้ำหน้า จำไว้อย่ามาทำรุมร่ามกับฉันอีก แล้วก็เลิกมาตอแยฉันสักที ฉัน มี ผัว แล้ว ได้ยิน