“ผมชอบคุณนะบัว ผมพูดด้วยความสัตย์จริง เชื่อผมเถอะ” สีหน้าที่ดูขึงขังอยู่แล้วเคร่งขรึมขึ้นกว่าเดิม ฐากรณ์พูดตามความรู้สึกที่แท้จริง แต่ก็ต้องยอมรับเรื่องของเขากับทิชาเป็นอุปสรรคที่บอกบัวชมพูมากกว่านี้ไม่ได้
“ถ้างั้นท่านประธานก็ยอมรับเถอะค่ะว่าที่อยากได้บัวไว้ก็เพราะเซ็กซ์”
“เรื่องนั้นผมไม่ปฏิเสธ แต่ก็ไม่ใช่เพราะเซ็กซ์อย่างเดียวซะหน่อย ผมแฮปปี้มากนะ เวลาที่ได้อยู่ใกล้คุณ” บอกเล่าความในใจพลางยื่นมือซ้ายออกไปคว้าเอามือบางของเธอมากอบกุม “แล้วคุณล่ะบัว คุณมีความสุขบ้างมั้ยเวลาที่อยู่ใกล้ๆ ผม”
หญิงสาวไม่ตอบอะไร หากเพียงแต่นั่งนิ่งตลอดทาง แม้ใจหนึ่งจะนึกยินดีที่เขามีเธออยู่ในสายตา แต่ทว่าอีกใจก็นึกสมเพชตัวเอง เขารักเขาชอบเพียงเพราะเห็นเธอเป็นของเล่นบำเรอกาม แต่อีกไม่นานหลังจากที่เขาแต่งงานกับกันทิชาแล้ว เธอก็คงโดนเขี่ยทิ้งอย่างไม่ไยดี
“บัว ผมขอร้องละ จนกว่าจะถึงวันที่ผมแต่งงาน คุณอย่าเพิ่งไปไห
