บทที่ 17
กำลังตัดใจ
หลังจากวันนั้นเอวาไม่กลับไปคอนโดของคิรินกับคิรัณอีกเลย ไม่ใช่เพราะโกรธไม่ใช่เพราะงอนแต่เพราะเธอเลือกที่จะตัดใจและออกจากชีวิตพวกเขาเอง ไม่รู้เธอจะไปอยู่จุดนั้นทำไม อยู่ไปก็มีแต่บั่นทอนจิตใจตัวเอง
คอนโด
เสียงแจ้งเตือนในโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นระยะ ไฟหน้าจอสว่างแล้วก็ดับซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เธอก็เลือกที่จะปล่อยไปแบบนั้น
สายเรียกเข้า : คิริน (12 สาย)
สายเรียกเข้า : คิรัณ (7 สาย)
ข้อความไลน์ : 18 ข้อความ
เอวานอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงผ้าห่มสีชมพูคลุมถึงคอดวงตาเหม่อลอยจ้องผนังห้องที่ว่างเปล่า ไม่ใช้แค่พวกเขาที่เสียใจเธอเองก็เสียใจไม่แพ้กัน
ติ๊ง
คิริน :เอวา มึงอยู่ไหน ทำไมไม่มาคอนโด?”
คิริน : อย่างน้อยก็อ่านหน่อยเถอะ
เธอเหลือบตามองแค่เสี้ยววินาที ก่อนจะกดปิดหน้าจอแล้วคว่ำโทรศัพท์ลงเหมือนเดิม ห้องทั้งห้องเงียบสนิทไม่มีเสียงหัวเราะไม่มีเสียงทะเลาะไม่มีเสียงผู้ชายทั้งสองคนมา
