ร่างสูงยืนสูบบุหรี่อยู่ริมระเบียงอย่างที่เคยทำ ควันขาวถูกพ่นออกมาลอยคละคลุ้งอยู่กลางอากาศ ท่อนบนเปลือยเปล่า ส่วนท่องล่างใส่แค่กางเกงลำลองสบายๆ เพราะเขายังไม่ได้คิดจะออกไปไหน
แกร็ก..
เสียงเปิดประตูดังขึ้น สายตาคู่คมหันไปมองตามเสียง ก่อนจะจี้ปลายบุหรี่ที่เหลือลงถาด แล้วเลื่อนประตูเปิดก้าวขาแกร่งเดินเข้ามาด้านใน
“มีอะไร เรียกกูมาหาถึงห้อง”
แทนถามขึ้น ขณะเดินเข้ามาภายในห้องของเพื่อนสนิท ปกติติณณ์ไม่ชอบให้ใครมาหา ถ้าไม่ใช่เรื่องสำคัญจริงๆ
“เรื่องชา..”
เสียงทุ้มเย็นเอ่ย พลางนั่งลงบนโซฟาแล้วถอนหายใจออกมาแผ่วเบา เมื่อคืนเขาโกรธเพราะความหึงหวงจนหน้ามืด จึงระบายอารมณ์กับร่างเล็กอย่างหนัก จนต้องมานั่งรู้สึกผิดทีหลัง
“มึงเรียกกูมาหา เพราะเรื่องใบชา?”
เขาแปลกใจหนักขึ้นกว่าเดิม ไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนที่ย้ำนักหนาว่าเกลียด จะเป็นฝ่ายคลั่งใบชาได้มากขนาดนี้
“กูหวง ไม่ชอบเห็นชาคุยกับคนอื่น”
“มึงก็บอ
