ร่างเล็กถูกอุ้มมาวางลงบนเตียง ขณะริมฝีปากหยักยังบดเบียดเต้าอวบอย่างหื่นกระหาย ลิ้นสากลากฝังคมเขี้ยวจนพอใจ ก่อนจะหยัดตัวขึ้นชักรูดแก่นกายเตรียมพร้อม
“อึก! พะ พี่ติณณ์ เบาๆกับชาหน่อยได้ไหมคะ”
เธอกำลังขอร้องอ้อนวอน จากคนไม่เคยคิดจะใจดีด้วย ร่างกายสั่นสะท้านหนัก ยิ่งเห็นตอนเขายกยิ้มมุมปาก ยิ่งรู้ว่านับต่อจากนี้มันไม่มีคำว่าอ่อนโยน
“ซี๊ด~ แค่ที่ระบาย มีสิทธิ์เรียกร้องด้วยหรอครับ”
คำพูดเย็นชาตอกย้ำความไร้ค่า มันกรีดลงกลางอกเมื่อรู้ว่าต้องโดนความบ้าคลั่งซ้ำแล้วซ้ำเล่า ใบชาถอนหายใจออกมาเบาๆ เพราะรู้แล้วว่าติณณ์ไม่มีทางทำตามที่ขอ
ร่างเล็กสะท้าน เมื่อถูกก้านนิ้วแตะควานบนร่องกลีบ น้ำหวานไหลเยิ้มเพียงแค่ถูกสัมผัสจุดอ่อนไหว ขาเรียวสั่นระริก ขณะถูกแยกออกจากกัน และเข้าแทรกด้วยคนตัวสูง
“อ๊า~พี่ติณณ์”
มือหนาจับยึดเอวบางไม่ให้ถอยหนี ส่วนมืออีกข้างจับแก่นกายถูลงกับร่องกลีบ ความเสียวซ่านแผ่ออกมาตรงปลา
