รสา-ปรมัตถ์

เมธาวีใช้ชีวิตในบ้านขนาดกลางแต่มีความสุขมากกว่าอยู่ในบ้านใหญ่ของสิงขร และสบายใจกว่าตอนอยู่ที่บ้านเดิมที่เป็นโรงเลี้ยงไหมเพราะไม่ต้องแบกภาระใดๆ เกี่ยวกับคนในบ้านอีก ตั้งแต่เป็นสาวมาจนถึงวันแต่งงานเธอไม่เคยได้มีชีวิตของตัวเองเลย เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของแม่เลี้ยง เป็นความหวังของบ้านว่าเธอจะสืบทอดกิจการและดูแลคน ดูแลบ้านต่อจากแม่ จนทำให้เธอต้องเข้าวังวนของความทุกข์เพราะแม่ต้องการยื้อโรงเลี้ยงไหมและบ้านหลังใหญ่ไว้ให้นานที่สุด ถึงแม้ว่าสุดท้ายแม่จะยกที่นั่นให้เธอก็ตามแต่ถ้าเธอเลือกได้ เธอจะไม่เอาชีวิตตัวเองไปแลกกับอะไรเพื่อใครอีกแล้ว หลังจากท่านจากไปหญิงสาวจึงขายที่นั่นแบบไม่รีรอ อดีตเก็บไว้ในความทรงจำก็พอ ไม่จำเป็นที่จะต้องรักษาทุกอย่างในอดีตจนลืมความสุขในปัจจุบันและอนาคต 'หนูขอโทษนะคะแม่' เธอคิดในใจ ในสัปดาห์นั้นเมธาวีไปทำงานและกลับบ้านมาทำงานพิเศษต่อ ในช่วงเวลาความสุขนั้นมีแมวสองตัว