“อะไรของเฮีย” ลุกขึ้นมานั่งมองหน้าบ้าง อยากรู้ว่าเขาจะทำอะไรของเขา
“...” เขายังคงมองหน้าเธอ
“เฮียต้องการอะไร พูดมาให้ชัดเจนจะมาจ้องกิ๊บแบบนี้ทำไม”
เฮียฌอห์ณ์ยื่นมือมาจับมือเรียวสวย เขามองหน้าเธอด้วยสายตาจริงจังก่อนจะเอ่ย “เราไม่เป็นแบบนี้กันได้ไหม”
“ไม่เป็นแบบนี้แล้วจะเป็นแบบไหน เราสองคนเป็นแบบไหนได้อีก”
“...เรากลับมารักกันได้ไหม”
“เฮียเคยรักกิ๊บด้วยเหรอ” เจ็บดี ถามเองเจ็บเอง
“เฮียรู้ว่าเรื่องในอดีตมันแก้ไขไม่ได้ ต่อให้ทำยังไงก็เปลี่ยนแปลงอดีตไม่ได้ ให้เฮียพูดอะไรออกไปในตอนนี้ก็เหมือนแก้ตัว แต่เฮียอยากให้หนูรู้ไว้ว่าสิ่งที่เฮียทำให้หนูเฮียไม่ได้ฝืนใจทำ เฮียอยู่กับหนูเฮียไม่เคยฝืนใจอยู่”
“เหอะ เฮีย...กิ๊บไม่ใช่กิ๊บที่เฮียเคยเล่นกับความรู้สึกแล้วนะ เราเห็นไส้เห็นพุงกันหมดแล้ว เฮียไม่ต้องมาปั้นคำสวยหรูให้กิ๊บตายใจ กิ๊บจะไม่ปล่อยให้ตัวกิ๊บไปอยู่ในจุดที่รู้สึกไร้ค่าแบบนั้นอีกแล้ว กิ๊บเค
