ณ สนามบิน
“เอ็งรู้ใช่ไหมว่าทำไมพ่อถึงให้เอ็งไปหาพี่สาวเอ็ง” ผู้ใหญ่กุ้งถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วง จะพูดอะไรมากก็ไม่ได้ แกกลัวหลานสาวจะได้ยินแล้วเสียใจ นี่กลับไปแกก็ตั้งใจจะรอจัดการไอ้ลูกเขยตัวดี รอบนี้แกไม่มีทางไว้หน้าใครทั้งนั้น โอกาสจากผู้ใหญ่กุ้งมีบ่อย ๆ ที่ไหนกัน
“หนูรู้”
“ไปเที่ยวให้สนุกนะ เรื่องทางนี้พ่อจะจัดการเอง”
“พ่ออย่าบังคับให้เขามาอยู่กับหนูอีกนะแล้วก็อย่าไปทำร้ายเขา เขาไม่รักไม่แคร์หนูมันไม่ใช่ความผิดของเขา”
“เออ ครั้งนี้ข้าจะไม่ให้มันมายุ่งกับเอ็งอีก เอ็งปากหนักนักนิไม่ยอมบอกพ่อว่ามันยังไปยุ่งกับคนของมัน ถ้าเอ็งพูดสักคำพ่อไม่มีทางปล่อยให้มันทำเอ็งเสียใจอีก” ผู้ใหญ่กุ้งเจ็บใจมากที่ลูกสาวไม่เคยเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้แกฟัง ถ้าบอกว่าไอ้ฌอห์ณมันกลับไปมีอะไรกับแฟนเก่ามันมีเหรอผู้ใหญ่กุ้งคนนี้จะยอมให้ลูกสาวชอกช้ำใจมาหลายปี
นึกแล้วก็ปวดใจ นึกแล้วก็โมโห
“ขอโทษนะจ๊ะพ่อ” กิ๊
