ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 32
"เขาเป็นเจ้านายของโสนเองค่ะ" เธอเห็นว่าพ่อมองหน้ากันต์ธีร์เหมือนสงสัยว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร โสนเลยแนะนำว่าเขาเป็นเจ้านายเพราะเธอจะกล้าแนะนำอย่างอื่นได้ยังไง
"สวัสดีครับ" เขาเห็นสายตาที่เธอมองพ่อแล้วกันต์ธีร์ก็ยกมือขึ้นมาพนมไหว้ท่าน สายตาเธอที่มองพ่อต่างจากมองแม่ของเธอมาก
"ลูกเขยของเราเองแหละพ่อ" แม่ตามเข้ามาในห้องนี้ด้วย และก็ได้ยินที่ลูกสาวแนะนำฝ่ายชายให้พ่อรู้จักเลยรีบพูด
"แม่พูดอะไร"
"ก็พ่อหนุ่มคนนี้บอกว่าเรากำลังท้องกับเขา ก็ต้องเป็นลูกเขยสิ"
"บ้านหลังนี้คับแคบมากที่จะให้นั่งยังไม่มีเลย พ่อต้องขอโทษด้วยนะ"
"ไม่เป็นไรหรอกครับ"
"จะไม่มีที่นั่งได้ยังไงเดี๋ยวแม่เอาเก้าอี้เข้ามาให้" แม่รีบกุลีกุจอออกไปยกเก้าอี้เข้ามา
"แล้วเรากินข้าวกินปลามาหรือยังล่ะ พ่อก็เป็นแบบที่เห็นนี่แหละ ไม่ค่อยมีประโยชน์หรอก" ถ้าไม่เพราะเป็นห่วงโสนป่านนี้ท่านคงลาโลกนี้ไปแล้ว ที่ยัง
