ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 30
"แกกินยาอะไร" พี่สาวมองไปเห็นน้องหยิบยาในกระเป๋าออกมาทานเลยสงสัย
"ยาแก้แพ้ ฉันแพ้อากาศ" โสนกลัวว่าจะมีอาการแพ้อีกเธอเลยกินยาแก้แพ้ดักไว้ก่อน
"ฉันไม่เคยเห็นแกแพ้อะไรเลย แล้วแกจะกินยาแก้แพ้ทำไม"
"พี่ไม่เคยเห็นไม่ใช่ว่าฉันไม่แพ้อะไรสักหน่อย"
ที่ส้มจับผิดโสนเพราะอยากไล่น้องออกจากบ้าน ถ้าน้องอยู่ที่นี่ตัวเองคงไม่ไว้ใจผัว แต่ถ้าจะให้พาครอบครัวไปอยู่ที่อื่นก็ไม่มีปัญญาแล้ว ขนาดรถที่ซื้อร่วมกันตอนทำงานโรงงานยังต้องขาย
"ฉันว่าจะถามอยู่ว่าแกจะกลับมาอยู่บ้านนานไหม ไม่รีบกลับไปทำงานเหรอ"
"นี่มันบ้านฉัน จะอยู่นานเท่าไรมันก็เรื่องของฉัน"
"แกพูดเหมือนว่ามันไม่ใช่บ้านฉันเหมือนกันงั้นแหละ"
"ตอนที่ฉันบอกให้พี่ออกค่าต่อเติมบ้านช่วยพี่พูดว่ายังไงจำคำพูดของตัวเองได้ไหม"
"แกก็รู้ว่าเงินเดือนฉันแค่นั้น จะเอาปัญญาไหนมาช่วยแก"
"ก็ใช่ไง แสดงว่าบ้านหลังนี้มันต้องเป็นของฉันสิ"
