บทที่ 44

1756 Words

ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 44 "แกคิดว่าแม่ของแกจะตามมาที่นี่ไหม" "ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน" ตอนที่ให้คำตอบกับเพื่อนสายตาโสนมองไปดูพ่อที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย เธอรู้ว่าท่านได้ยินที่ทั้งสองคุยกัน "ฉันขอโทษจริงๆ นะโสน ฉันไม่น่าเผลอปากบอกพี่ชายไปเลย" "ไม่เป็นไรหรอก" สักวันเดี๋ยวแม่ก็ต้องดิ้นรนตามหาเธอกับพ่อจนได้นั่นแหละ แต่มันเร็วเกินไปเธออยากให้พ่อรักษาตัวให้หายก่อน แถมตอนนี้คุณกันต์ธีร์ก็ยังรักษาตัวอยู่จะบอกเรื่องนี้กับเขาก็ไม่ได้กลัวว่าเขาจะเป็นห่วง แค่แม่เธอคงเอาอยู่ คุยอยู่ครู่ใหญ่โสนก็เลยไปดูว่าตอนนี้เขาย้ายขึ้นมาห้องที่คุณหมอพังคีบอกว่าจัดไว้ให้เขาแล้วหรือยัง ห้องนี้อยู่ชั้นเดียวกับพ่อ เธอจะได้ไม่ต้องเดินไกล แต่ก็ไม่ได้ใกล้กันจนมองเห็นเพราะโสนไม่อยากให้พ่อรู้ว่าลูกเขยของท่านรักษาตัวอยู่ เปิดประตูเข้ามาก็เห็นว่าตอนนี้แม่กำลังดูแลลูกชาย พอเห็นว่าเธอเข้ามากันต์ธีร์ก็ผงกศีรษะมองมา "พ่อเป

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD