บทที่ 2

ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 2 ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกว่าร่างกายเหนื่อยล้าเหมือนไม่สดชื่นเลย หรือเพราะเรายังไม่ได้ดื่มกาแฟ แต่พอเธอคิดจะดื่มก็นึกถึงว่ากาแฟมันไม่ดีต่อหญิงตั้งครรภ์ โสนเลยต้องหยุดตัวเองไว้ก่อน และเธอก็ออกจากคอนโดมาด้วยสภาพร่างกายที่อ่อนเพลีย คงเพราะหลายวันมานี้มีอะไรให้คิดมากร่างกายเลยรับไม่ไหว "สวัสดีครับโสนน้อยเรือนงาม" "คุณภีม" ปากเรียกชื่อภีมแต่สายตามองไปดูผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ ของภีม เพราะผู้ชายคนนั้นคือคนที่ทำให้เธอตกอยู่ในสภาพนี้ "ดีใจนะครับที่ได้ทำงานร่วมกันอีก" "ค่ะ" "ถ้างั้นกูขอตัวก่อนนะ" ภีมหันไปพูดกับกันต์ธีร์เพราะทั้งสองกำลังคุยกันอยู่โสนก็เดินเข้ามา "อืม" แว๊บหนึ่งสายตาเขามองมาที่เธอและเธอก็เห็นว่าเขามอง แค่นี้มันก็ทำให้หัวใจของเธอเต้นแทบไม่เป็นจังหวะอยู่แล้ว "เห็นว่ามีพริตตี้คนใหม่มาช่วยงานหรือครับ" "ใช่ค่ะ หาคนเก่าให้คุณภีมไม่ได้เลยค่ะ" "ไม่เป็นไรครับผมเชื่อใจคุณโสนน้อยเรือนงาม" ภีมชอบพูดหยอกเธอเล่นแบบนี้ประจำ ขณะที่คุยกันอยู่ก็มีสายเข้ามาแล้วพอโสนดูเบอร์ก็เห็นว่าเป็นเบอร์ของน้ำรินเลยรีบเดินออกมารับที่หน้างาน เพราะถ้าบอกให้เข้ามาก็คงเข้ามาไม่ถูกวันนี้มีหลายบูธมาก "คนนี้ไงคะคุณภีม พอจะได้ไหมคะ" โสนพาน้ำรินเข้ามาแนะนำให้ภีมรู้จัก เพราะพริตตี้คือหน้าตาของแต่ละบูธ จะดึงแขกได้มากน้อยก็อยู่ที่ความสามารถของพวกเธอนี่แหละ "สวย" ภีมก็อยู่ในแวดวงนี้มานาน เจอแต่สาวสวยๆ ทั้งนั้นพอเจอสาวสวยหน้าใหม่เข้ามาก็อดชมไม่ได้ "สวัสดีค่ะ" "สวัสดีครับ เอาเป็นว่าพวกคุณเข้าไปแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนเราค่อยมาคุยงานกันต่อ" ส่วนมากพวกเธอจะมาแต่งตัวเพิ่มกันที่นี่ เพราะถ้าแต่งตัวจัดเต็มมาเลยเดินทางคงไม่สะดวก หลังจากเปลี่ยนชุดและแต่งเสริมเติมสวยเสร็จแล้ว พวกเธอก็ออกมาพบผู้ว่าจ้าง เพราะงานแต่ละงานไม่เหมือนกันแล้วแต่ผู้ว่าจ้างจะบอกให้ทำอะไร โบว์ชัวร์ในมือภีมถูกยื่นไปให้พริตตี้แต่ละคนที่มารับงานนี้ "หลักๆ ผมอยากปล่อยรถรุ่นนี้มากกว่า รถจะนำเข้ามาอาทิตย์หน้า ถ้าพวกคุณขายได้ผมมีเปอร์เซ็นต์พิเศษให้" ภีมเอามือแตะเบาๆ ลงกับตัวรถคันที่เขานำมาโชว์วันนี้ ที่จริงก็มีรถหลายรุ่นแต่รุ่นนี้ไฮไลท์เลยแถมราคาแพงด้วย "ธีร์คะ คุณมองอะไร" กานดาเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนหรือจะเรียกว่าเป็นแม่งานมอเตอร์โชว์ครั้งนี้เลยก็ได้ ที่จริงกานดาไม่สนใจงานแบบนี้หรอก แต่เพราะธุรกิจของกันต์ธีร์เกี่ยวข้องกับงานพวกนี้เลยลองมาจับงานนี้เป็นงานแรกดู "เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ" กันต์ธีร์ละสายตาจากบูธของเพื่อนที่อยู่ตรงข้ามกับบูธของเขานี่เองแล้วหันกลับมามองคู่สนทนา "คุณสนใจอะไรบูธนั้นหรือคะ" กานดาเลยมองไปดูสาวพริตตี้ที่อยู่บูธของภีม บูธนั้นมีประมาณ 4 คนได้ "คุณกันต์ธีร์ค่ะโบว์ชัวร์ที่ต้องการค่ะ" เจ้าหน้าที่ Agency นำโบรชัวร์มาส่งให้กันต์ธีร์ แต่ยังยื่นไม่ถึงมือของกันต์ธีร์เลยกานดาก็รับมันไปก่อน แล้วถึงยื่นให้กันต์ธีร์อีกที ไม่นานก็เปิดงานมอเตอร์โชว์งานนี้มีจัดอยู่ประมาณหนึ่งสัปดาห์ วันนี้มีดารานักร้องนักแสดงมาร่วมงานเพื่อเป็นการเรียกลูกค้าให้เข้ามาชมรถกันเยอะๆ "สวัสดีค่ะ" "สวัสดีค่ะคุณลูกค้า" ส่วนมากถ้าใครเรียกแขกให้เข้าบูธของตัวเองได้ก็จะมีแต้มต่อ บูธของกันทีและภีมหันหน้าชนกันลูกค้าเดินผ่านก็เริ่มจะแย่งลูกค้ากันแล้ว เห็นว่าพริตตี้ฝั่งตรงข้ามเรียกลูกค้าที่เธอกำลังจะเรียกเมื่อสักครู่ไปได้โสนเลยก้าวถอยออกมาก่อน แล้วลูกค้าคนนั้นก็เลี้ยวเข้าไปในบูธของกันต์ธีร์ เธอเลยต้องมาเรียกลูกค้าคนใหม่ "สวัสดีค่ะคุณลูกค้า เชิญเข้ามาดูข้างในได้นะคะ" "คุณลูกค้าคะ รถรุ่นนี้ฉันแนะนำเลยค่ะ" และไม่นานฝั่งตรงข้ามก็มาแย่งลูกค้าไปอีก วันนี้ฝั่งนั้นแต่งตัวเรียกแขกมาก และส่วนมากลูกค้าก็มักจะเป็นผู้ชาย เห็นสาวๆ ใส่โชว์หน้าอกดันออกมาจนแทบจะเห็นจุกใครจะไม่สนใจล่ะ "งานเพิ่งมีวันแรก ก็เป็นแบบนี้แหละ" โสนหันไปพูดให้น้ำรินฟัง เพราะน้ำรินก็เรียกแขกยังไม่ได้สักคนเหมือนกัน "ทำไมทางนั้นเงียบเหงาจังเลยล่ะโสน" หนูนาเป็นพริตตี้ที่ทำงานให้ฝั่งของกันต์ธีร์ และหนูนาก็อยู่คนละก๊วนกับกลุ่มของโสน "ถ้าไม่มีใครมาแย่งลูกค้ามันก็คงไม่เงียบแบบนี้หรอก" "เธอจะหาว่าพวกฉันแย่งลูกค้างั้นเหรอ ฝีมือมันคนละชั้นกันอย่าฟาดงวงฟาดงาสิ" โสนเริ่มจะทนไม่ไหวแล้วแถมวันนี้ต้องฝึกเด็กใหม่ด้วย ถ้าไม่ได้ลูกค้าขายหน้าเด็กใหม่แบบน้ำรินแย่เลย อย่าให้แม่ได้โกรธนะ! "คุณโสนจะไปไหนคะ" "ฝากหน้าบูธก่อนนะริน" วันนี้เธอเลือกแต่งตัวเรียบร้อย และทุกคนในบูธก็ต้องแต่งตัวเหมือนกันหมด ที่อยากแต่งตัวเรียบร้อยหน่อยเพราะไม่อยากให้กันต์ธีร์มองเธอไม่ดี แต่พอถูกท้าทายเลือดก็ขึ้นหน้า โสนเลยเข้าไปเปลี่ยนชุดใหม่ ผู้ชายชอบเห็นผู้หญิงแต่งตัวโชว์ใช่ไหม ได้! เดี๋ยวฉันจัดให้ ..ที่เธอไม่เลือกชุดนี้แต่แรกเพราะเห็นว่ามันโป๊เกิน แต่เธอจะใส่ก่อนลูกทีมถ้าได้ผลถึงจะให้ลูกทีมของเธอมาเปลี่ยนให้เหมือนกัน "โสนน้อยเรือนงาม?" ภีมที่กำลังคุยงานอยู่กับกลุ่มเจ้าของบูธอีกหลายคนหันไปเห็นพริตตี้ที่ประจำอยู่หน้าบูธของตัวเองแทบขยี้ตา "ว้าว.. พรุ่งนี้กูจองคนนี้ได้ไหมวะ" "หุบปากไปเลยนะมึง" "มึงนั่นแหละน้ำลายไหลแล้ว" "จริงเหรอ" "ฮ่าาๆ มึงนี่ก็รับมุกกูดีจังเลยนะ ไม่ได้การแล้วกูต้องไปบอกเด็กที่บูธกูเอาเยี่ยงอย่างบ้าง ว่าแต่มึงสนใจด้วยไหมวะ" เพื่อนคนที่พูดอยู่หันมองมาถามกันต์ธีร์ แต่พอมองมาเห็นสายตากันต์ธีร์มองไปที่โสนเหมือนกันแต่ทำไมเหมือนมองคนละอย่างเลยล่ะ "มึงเป็นอะไรมากไหมเนี่ย" นอกจากจะไม่ตอบแล้วกันต์ธีร์ยังเดินหนีไปทางอื่น "มันเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย อย่าบอกนะว่ากลัวเด็กมึงจะแย่งลูกค้าไปหมด" "สวัสดีค่ะคุณลูกค้า" โสนใช้ไมโครโฟนเรียกลูกค้าและลูกค้าหลายคนที่กำลังดูรถอยู่ในบูธข้างๆ และด้านหน้าก็หันมาให้ความสนใจ ไม่นานลูกค้าก็ทยอยกันเดินออกมาจากบูธที่กำลังดูอยู่ทีละคนสองคน "ดูมันแต่งตัวสิ ถ้าจะแต่งตัวขนาดนี้ไม่ต้องใส่อะไรเลยก็ได้มั้ง" "ฉันว่าหน้าอกของโสนดูอวบขึ้นนะ ดูมีน้ำมีนวลขึ้นด้วย" "คงไปอัพไซส์มาเพื่อเรียกแขกล่ะสิ" "ถ้าอัพไซส์จริงดูธรรมชาติมากเลยไปทำที่คลินิกไหนเนี่ย" "เฮ้ยกูกลับบูธก่อนนะ ลูกค้าเข้าบูธกูเยอะเลยว่ะ" ภีมหันมาสั่งลาเพื่อนที่คุยงานกันอยู่แล้วก็รีบเดินกลับบูธเพื่อไปรับลูกค้าช่วยพริตตี้ตอนนี้ลูกค้าแทบจะเหยียบกันอยู่แล้ว.. 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่