บทที่ 17

1420 Words

ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 17 //18+ "รินขอโทษนะโสน ตอนนั้นรินโมโหเลยพลั้งปากพูดออกไป" "รินไม่ต้องขอโทษโสนหรอก" "โสนไม่ได้โกรธรินแน่นะ" "จะโกรธทำไมล่ะ แต่ต่อจากนี้ไปเราคงมีเรื่องสนุกให้ทำกันเยอะ" นี่ขนาดว่าที่คู่หมั้นของเขายังไม่รู้ว่าเธอกับเขามีความสัมพันธ์กันยังไงยังโดนขนาดนี้ ถ้ารู้คงไม่ได้พักไม่ได้ผ่อนกันเลยแหละ "ถ้ามีเรื่องอะไรโสนรีบบอกรินเลยนะ" "คุยอะไรกันอยู่ครับสาวๆ" ภีมเพิ่งมาถึงเลยไม่รู้ว่าก่อนหน้ามันเกิดอะไรขึ้น "คุณภีม" "ว่าไงครับโสนน้อยเรือนงาม ดีขึ้นหรือเปล่าถ้าไม่ดีขึ้นกลับไปพักได้นะครับ" "ดีขึ้นแล้วค่ะขอบคุณคุณภีมมากนะคะ" "ผมจะรับคำขอบคุณไว้แล้วกัน ว่าแต่วันนี้มีไม้เด็ดอะไรออกมาโชว์หรือเปล่า" "คุณภีมอยากได้เลเวลไหนคะบอกโสนมาได้เลยค่ะ" "ฮ่าาๆ เด็กคนนี้น่ารักจัง" ภีมเอื้อมมือมาขยี้ผมโสนเบาๆ และการกระทำของภีมก็อยู่ในสายตาของใครบางคน ตอนที่ภีมลูบผมโสนรู้สึกอบอุ่นและปล

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD