ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 48
"???" ตอนที่เดินมาใกล้จะถึงประตูกันต์ธีร์มองไปเห็นผู้หญิงสองคนนั่งอยู่ใกล้ๆ ทางเข้าประตูเขาก็จำได้ในทันทีเลย "มาได้ยังไงวะ?"
"มีอะไรคะ" โสนกำลังจะหันไปมองตามสายตาของกันต์ธีร์แต่เขารีบเบี่ยงเบนความสนใจเธอก่อน
"ผมว่าเข้าประตูนี้ดีกว่า"
"ทำไมถึงไม่เข้าข้างหน้าล่ะคะ" ตัวเขายืนบังเธอเลยมองไปไม่เห็น
"ตามผมมาทางนี้" กันต์ธีร์รีบจูงแขนโสนให้เดินอ้อมมาประตูข้างของโรงพยาบาลเธอก็เดินตามมา
ขึ้นมาถึงชั้นบนกันต์ธีร์ก็ส่งข้อความเข้าไปในกลุ่มไลน์ของพวกเพื่อนๆ ปรึกษาว่าจะเอายังไงดี
'อุ้มเลยดีไหม' เป็นข้อความจากอัศวิน
'มึงจะบ้าเหรอคนทั้งคนเลยนะ' ภีมตอบมา
'แล้วจะเอายังไงล่ะ แม่กับพี่แบบนี้ไม่มีซะดีกว่า' กันต์ธีร์พิมพ์ตอบกลับมา
'ขู่' ภีมก็คิดได้แค่นี้แหละถ้าขู่หนักเข้าก็คงจะกลัว
'ขู่ยังไงวะ'
'เดี๋ยวกูจัดการเอง' ภีมอาสา ส่วนอัศวินหายไปตั้งแต่ประโยคแรกยังไม่เปิดอ่านอีกสง
