ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 42
ก๊อกๆ "ผมเองครับแม่"
"แอะๆ" เสียงไอนำมาก่อนเลยและก็ได้ยินเสียงอนุญาตให้เปิดประตูเข้ามาได้
"แม่เป็นยังไงบ้างครับ"
"ก็อย่างที่เห็นนี่แหละ แม่ได้ยินว่าลูกไปดูงานมาแล้วเหรอ" ที่จริงมันก็เป็นแผนของนางอยู่แล้วล่ะ เรื่องที่ให้พนักงานโทรไปแจ้งกันต์ธีร์ให้เข้ามาเคลียร์งาน
"ไปดูมาแล้วครับ"
"แม่ก่อเรื่องใช่ไหม"
"ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมว่าจะปรึกษาเพื่อนดูว่าพอมีทางช่วยไหม" แม่ดูมีท่าทีเศร้าลงเขาเลยเดินเข้ามาห่มผ้าให้แล้วบอกว่าเขาต้องกลับไปดูงานอีกให้แม่นอนพักมากๆ
"อย่าเพิ่งไปสิลูกอยู่ทานข้าวกับแม่ก่อน" กันตนาเอื้อมไปจับมือลูกชายไว้ไม่ให้ออกจากห้อง
"ผมยังไม่หิวครับ" แต่พอพูดประโยคนี้จบเขารู้สึกวิงเวียนศีรษะร่างกายร้อนวูบวาบเลยต้องแกะมือของแม่ออก
"แม่ว่าลูกกลับไปนอนพักที่ห้องก่อนดีกว่านะ สงสัยว่าจะเครียดเรื่องงานเกินไป" แล้วกันตนาก็เรียกคนให้มาพาตัวลูกชายเข้าไปส่งในห้อ
