ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 46
หลายวันต่อมา.. ตอนนี้กันต์ธีร์หายดีจนออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว เหลือแค่พ่อของเธอที่ยังคงรักษาตัวอยู่และท่านอาจจะอยู่โรงพยาบาลไปอีกสักพัก แต่ตอนนี้การกายภาพบำบัดก็ประสบความสำเร็จเยอะมากจนท่านสามารถยืนกับราวจับได้แล้วแต่ยังลงแรงที่เท้ามากไม่ได้
ที่ต่างจังหวัดบ้านเกิดของโสน..
"นี่ขนาดขายังเดี้ยงอยู่นะยังออกไปเที่ยวดื่มเหล้ากับเพื่อนได้"
"แล้วมึงจะบ่นอะไรนักหนาวะ ไหนบอกจะไปสมัครงาน กูยังไม่เห็นมึงออกไปทำงานเลย"
"งานเดี๋ยวนี้หายากจะตาย ในตัวจังหวัดก็ไม่มีใครรับ" ที่จริงถ้าไม่เลือกงานก็คงได้แล้วล่ะตามร้านอาหารก็รับคนงานอยู่ แต่ส้มเห็นแล้วว่ามันต้องเป็นงานหนักแน่เพราะทั้งล้างถ้วยและเก็บโต๊ะ
"งานก่อสร้างไง เห็นเขารับคนงานอยู่"
"พี่จะบ้าเหรอจะให้ฉันไปทำงานก่อสร้างได้ยังไง"
"ถ้ามึงไม่ทำงานจะเอาเงินที่ไหนมาใช้"
"พี่ก็รีบหายสิจะได้ไปหางานทำ"
"ถึงกูหายกูก็ยังทำไม่ได
