ใต้อาณัติภีม บทที่ 67
"ขะ คุณจะทำอะไร" ท่าทีออดอ้อนอยู่เมื่อครู่เปลี่ยนเป็นกลัว พอเขาไล่น้องออกจากห้องภีมก็ล็อกประตู แถมยังขยับเนคไทออก
"รู้ไหมว่าถ้าทำแบบเมื่อกี้มันอันตราย"
"ไหนคุณบอกว่าถ้ามีคุณอยู่ไม่มีใครกล้าทำอะไรฉันไงคะ" ทำไมเราใจเต้นแรงขนาดนี้เนี่ย แล้วเขาจะมองอะไรนักหนา
เธอจะรู้ไหมที่เขาหมายถึงอันตรายก็คือจากตัวเขานี่แหละ เพราะถ้าเขามีความต้องการขึ้นมาอะไรก็ไม่สามารถหยุดเขาได้นอกจากต้องปลดปล่อย
"คุณภีม.." เพียงพิณมองหาทางหลบ แต่เธอถูกเขาต้อนมาจนสะโพกชนเข้ากับโต๊ะทำงาน และพอเธอจะขยับหนีมือทั้งสองข้างของภีมก็วางดักไว้ทั้งซ้ายขวาแถมยังขยับใบหน้าโน้มเข้ามาใกล้ "ไหนคุณบอกว่าจะไปบูธตอนเช้าไงคะ"
ก่อนออกมาเขาบอกกับเธอว่าจะมาส่งที่โชว์รูมก่อนแล้วเดี๋ยวเขาจะเข้าไปดูบูธช่วงเช้า
"เปลี่ยนเป็นช่วงบ่าย"
"อุ้ยคุณ.." เพียงพิณเบือนใบหน้าหลบ จะบ้าเหรอเขารุนแรงจะตายถ้าขืนมีอะไรกันในห้องทำงานคนข
