ใต้อาณัติกันต์ธีร์ บทที่ 38🔞
หลังจากที่อ่านข้อความนั้นแล้วโสนก็นั่งเงียบมาตลอดทางจนรถมาหยุดอยู่ที่คอนโด
"ถ้าจะให้ทำยังไงก็บอกนะ" เขาพร้อมที่จะช่วยเธออยู่แล้ว ถ้าเธอบอกว่าให้ไถ่ถอนบ้านกลับมาเขาก็จะทำให้
"ปล่อยไว้แบบนั้นแหละค่ะ"
"บ้านอาจจะถูกยึด" เขาคิดว่าเธออาจจะมีความทรงจำกับบ้านหลังนั้นเยอะและเธออาจจะไม่อยากให้หลุดมือไป
"ฉันไม่คิดจะพาพ่อกลับไปอยู่แล้วล่ะค่ะ"
ได้ยินคำพูดของเธอ เขาก็มีรอยยิ้มเจือออกมาบนใบหน้า นี่แหละมันคือสิ่งที่เขาคิดไว้ไหนๆ เธอกับพ่อก็ออกมาจากที่นั่นแล้วไม่จำเป็นต้องกลับไปอีก คนที่นั่นก็ไม่เห็นจะรักเธอกับพ่อเลยขนาดจะพามารักษาตัวยังไม่อยากให้มาเพราะกลัวตัวเองไม่ได้ผลประโยชน์อะไร
"ขึ้นไปข้างบนกัน"
แต่ก่อนถ้าเธอพบเจอเรื่องพวกนี้เธอต้องปวดหัวอยู่ตั้งหลายวัน เพราะเธอต้องแก้ปัญหาด้วยตัวเอง บางทีปัญหาที่เกิดขึ้นก็แก้ไม่ได้เหมือนเรื่องของพ่อ เลยต้องปล่อยให้ท่านนอนติดเต
