เช้าวันต่อมา...
ขุนเขาตื่นมาตอนเช้าอย่างสดชื่น ทั้งที่เมื่อคืนกว่าเขาจะได้นอนก็เลยเที่ยงคืนไปแล้ว เพราะมัวแต่พาเมียรักออกกำลังกาย เขาลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวแล้วเดินไปที่เตียง มองคนที่นอนหลับอยู่อย่างอ่อนเพลียด้วยสายตาเอ็นดู
"จุ๊บ~ พี่ไปทำงานก่อนนะครับ ไม่ต้องลุกไปส่งพี่หรอก น้องโรสนอนต่อได้เลย เดี๋ยวบ่าย ๆ พี่ก็กลับมาแล้ว" ขุนเขาหอมที่หน้าผากของเมียรักแล้วบอกเธอเบา ๆ
"จุ๊บ~ เดินทางปลอดภัยนะคะ" โรสชะโงกหน้าขึ้นมาหอมแก้มชายหนุ่ม ก่อนจะอวยพรอย่างงัวเงียแล้วมุดกลับเข้าไปที่ใต้ผ้าห่มต่อ
ขุนเขามองภาพนั้นยิ้ม ๆ แล้วเดินลงมาที่ข้างล่าง ก็เห็นป้านิ่มกำลังจัดเตรียมโต๊ะอาหารเช้าอยู่ แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ถึงเจ็ดโมงดี จึงอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น
"อ้าว~ ป้านิ่มทำไมทำอาหารแต่เช้าเลยครับ" ขุนเขานั่งลงแล้วถามป้านิ่มอย่างแปลกใจ เพราะปกติจะตั้งโต๊ะก็แปดโมงไปแล้ว
"เมื่อคืนนายหญิงสั่งไว้ค่ะ เธอบอกว่านายหัวจะต้อง
