ตอนที่25

1019 Words

11 ตัวแทนความรัก 4 ปีผ่านไป... “หม่ามี้ !” เสียงร้องเรียกของเจ้าหนูวัยสามขวบครึ่ง ทำให้คนที่เพิ่งปิดประตูรถยิ้มกว้าง แค่ได้ยินเสียงลูก ความเหนื่อยล้าจากงานหายเป็นปลิดทิ้ง ภริดาย่อตัวลงนั่ง กางแขนรอรับลูกชายที่วิ่งเข้ามาหา พอร่างเล็กโผเข้ามากอดคอ เธอก็กอดรัดดวงใจดวงน้อยของเธอเต็มอ้อมแขน หอมหัว หอมแก้มอย่างแสนรัก “ไวท์คิดถึงหม่ามี้ที่ฉุดเลยฮะ” เด็กชายภาทิศ หรือน้องไวท์บอกเสียงดังฟังชัด เจ้าหนูปล่อยแขนจากคอผู้เป็นแม่ แล้วใช้มือป้อม ๆ น้อย ๆ สองข้าง กอบไว้หน้าของหม่ามี้ไว้ ก่อนจะจุ๊บจนทั่วใบหน้าหม่ามี้ จุ๊บแรง จุ๊บเสียงดัง จุ๊บจนใบหน้าของหม่ามี้เต็มไปด้วยน้ำลาย คุณยายแก้วเดินตามหลานออกมาติด ๆ มองสองแม่ลูกยิ้ม ๆ ทั้งเอ็นดูทั้งขำคนคิดถึงแม่ “พอบอกว่า คืนนี้หม่ามี้จะกลับเร็วก็ไม่ยอมนอน ขอมารอข้างล่าง” ภริดายังคงทำร้านอาหารเหมือนเดิม คืนไหนมีกลุ่มลูกค้าที่เป

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD