“ยายเป็นอะไร?”

เช้าวันต่อมา... ธาวินรู้สึกตัวก่อนตามปกติ ด้วยนิสัยของเขาที่ตื่นเช้าเป็นเรื่องเคยชิน ดวงตาคมค่อย ๆ ลืมขึ้นก่อนจะหันไปมองคนข้างกายที่ยังคงหลับสนิท ขนมนอนนิ่งอยู่ในอ้อมแขนของเขา ใบหน้าดูอ่อนล้าเล็กน้อยแต่ก็ผ่อนคลาย ราวกับกำลังพักผ่อนอย่างเต็มที่ ธาวินมองเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยกมือขึ้นเกลี่ยเส้นผมที่ปรกหน้าผากออกเบา ๆ เขาไม่ได้คิดจะปลุกเธอในตอนนี้ วันนี้เป็นวันหยุดของเธอ และเขาเองก็รู้ดีว่า…เมื่อคืนเธอคงเหนื่อยไม่น้อย มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยอย่างอารมณ์ดี งั้นวันนี้…ปล่อยให้เธอนอนต่อไปก็แล้วกัน แต่ทว่า… ตื้ดดดดด… เสียงโทรศัพท์ของธาวินดังขึ้นกลางความเงียบ ทำให้คนตัวเล็กข้างกายขยับตัวเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว เขารีบเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มากดปิดเสียงทันที ก่อนจะค่อย ๆ จัดท่าให้ขนมนอนสบายขึ้นเหมือนเดิม เมื่อแน่ใจว่าเธอยังไม่ตื่น ธาวินจึงค่อย ๆ ลุกออกจากเตียงอย่างระมัดระวัง แล้วเดินออกจากห้