ถ้า“…” ขนมเงียบไป ไม่กล้าพูดอะไรต่อ
สุดท้ายก็ได้แต่ยอมนอนนิ่ง ๆ ปล่อยให้ธาวินกอดเธอไว้แบบนั้น หัวใจยังเต้นแรงอยู่เล็กน้อย แต่ความง่วงที่ยังค้างอยู่ก็เริ่มกลับมาอีกครั้ง
แต่แล้ว…
อยู่ ๆ แขนที่พาดเอวเธอไว้ก็ขยับขึ้น ขนมสะดุ้งเล็กน้อย คิดว่าเขาจะทำอะไรอีก ทว่าเขากลับเพียงดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัวเองจนมิดถึงศีรษะ
และทันใดนั้น…
ฝ่ามือของธาวินก็แตะลงบนผิวของเธอเบา ๆ ขนมตัวแข็งทื่อทันที ความรู้สึกวูบไหวแล่นผ่านจนขนลุกเกรียว
ฝ่ามือใหญ่ของธาวินค่อย ๆ เลื่อนตามลำตัวนุ่มของเธอขึ้นอย่างเนิบช้า ก่อนจะยัดฝ่ามือเข้าไปใต้ขอบเสื้อที่เธอใส่อยู่โดยไม่รีรอ
“พะ..พี่วิน…” ขนมพูดเสียงสั่นเครือแผ่วเบา ขณะที่ธาวินกำลังซุกหน้าอยู่ระหว่างเนินอกอวบอิ่มของเธอใต้ผ้าห่มที่คลุมเขาอยู่
จากนั้นไม่นาน ฝ่ามือใหญ่ร้อนผ่าวของธาวินก็เลื่อนขึ้นมาหยุดอยู่ที่เต้าอวบอิ่มของขนมพอดี
ขนมสะดุ้งเฮือก หายใจสะดุดทันทีที่ฝ่ามืออุ่นร
