หลังจากนั้นธาวินหันกลับไปขับรถในท่าที่ปกติมียิ้มมุมปากเล็กน้อยแต่ไม่ได้มีอาการหลังจากนั้นธาวินก็หันกลับไปขับรถในท่าทีปกติ มือจับพวงมาลัยอย่างมั่นคง สีหน้ายังคงเรียบนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น มีเพียงรอยยิ้มมุมปากจาง ๆ ที่เผลอหลุดออกมาเล็กน้อย ต่างจากขนมที่นั่งอยู่ข้าง ๆ อย่างชัดเจน ใบหน้าของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อ อาการเขินแสดงออกอย่างปิดไม่มิดจนเธอต้องยกมือขึ้นมาแตะที่ลำคอของตัวเองเบา ๆ ราวกับยังรับรู้ถึงร่องรอยบางอย่างที่หลงเหลืออยู่ ก่อนจะรีบหลบสายตา มองออกไปนอกหน้าต่างแทน . . คอนโด… ตื้ด… เสียงคีย์การ์ดแตะเข้ากับเครื่องอ่านดังขึ้นเบา ๆ ก่อนที่ประตูจะปลดล็อก ธาวินเปิดประตูเข้าไปก่อน ขนมเดินตามเข้ามาช้า ๆ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะก้าวไปไหนต่อ จู่ ๆ มือของเธอก็ถูกคว้าเอาไว้ แรงดึงนั้นทำให้ร่างของเธอเซถอยหลัง ก่อนที่แผ่นหลังจะชนเข้ากับบานประตูห้องเบา ๆ “พี่วิน—” คำพูดยังไม่ทันหลุดออกมาครบ

