กลับมาที่ปัจจุบัน
แสงรุ้งคิดว่าสัญญานั่นมันควรสิ้นสุดตั้งแต่วันที่เขาจบ ม.6
แสงรุ้งลุกขึ้นนั่งที่เตียง พูดออกมาอย่างไม่สบอารมณ์
" แต่นายออกมาแล้วนะ สัญญาก็ควรจะจบได้แล้ว "
ราวินหรี่ตามองอย่างมุ่งร้าย ก่อนจะชี้ให้แสงรุ้งดูข้อความที่เธอเขียนต่อท้าย
' จะต้องเป็นทาสรับใช้ ราวิน พิมุกต์เมธานนท์ ตลอดไป. '
ตลอดไปเหรอ ..... บ้าดิ!!! ก็แค่สัญญาเด็กๆ เขาถือเป็นจริงเป็นจังเหมือนเราไปฆ่าใครตายเลยอ่ะ
แสงรุ้งมองหน้าราวินอย่างตื่นตระหนก
ตลอดไป ... หมายถึงทั้งชีวิตฉันต้องเป็นทาสเค้าอย่างงั้นเหรอ
ราวินดันตัวหญิงสาวให้ลงไปนอนราบเหมือนเดิมก่อนจะโน้มตัวลงมาจนมาค่อมร่างของหญิงสาวไว้ให้อยู่ใต้ร่าง ก้มหน้าลงมาใกล้ ค่อยๆใกล้จนเกือบจะชิดกัน แต่หญิงสาวดันอกเขาออก ราวินได้ทีจับมือเธอไว้ นั่นทำให้หญิงสาวสัมผัสได้ถึงหัวใจที่กำลังเต้นกระหน่ำของเขา
" จะจะจะจะทำอะไรน่ะ "
" คิดจะหนีฉันไปอีกแล้วเหรอ "
น้
