" ขอบคุณนะคะพี่เน " แสงรุ้งรีบวิ่งขึ้นไปบนห้องโดยไม่ลืมที่จะขอบคุณเพื่อนเของราวิน เนวินต่อสายหาเพื่อนทันทีที่แสงรุ้งวิ่งขึ้นไปแล้ว " ขึ้นไปแล้ว " ( เค ) 👌👌👌👌 แสงรุ้งขึ้นไปบนห้องไม่เจอใครเลย คิดว่าพี่สายฟ้ามาหาไม่เจอคงกลับไปแล้ว แต่ก็แอบแปลกใจ ทำไมพี่สายฟ้าไม่โทรตาม ... แปลกนะ ปกติถ้ามาไม่เจอต้องโทรถามแล้วว่าอยู่ไหน ก็ดีเหมือนกัน ดีกว่าตายเพราะแพ้กุ้ง เธอเดินงง ๆ กลับเข้าห้องไป แต่ภายใต้ความงุนงงเธอรู้สึกโล่งอกที่หาทางปลีกตัวออกจากมาคัสได้ .................. ช่วงเวลาหลายวันที่ผ่าน แสงรุ้งยังคงคิดถึงราวิน อยากพูดจา อยากคุยปรับความเข้าใจ แต่เธอไม่เคยเจอเขาเลย เหมือนเขาไม่อยากเจอเธอ ในเมื่อคิดว่าเขาคงเห็นเธอเป็นของเล่นจริง ๆ เธอคงบังคับเขาไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ขอให้ได้คุย แต่จะทำยังไงล่ะ เมื่อเขาไม่อยากคุยกับเธอ ........... ด้านราวินที่นั่งอยู่ในห้องกับบอม " มึงควรไปคุยกับน้องเ

