รุ่งขึ้นเป็นวันหยุดนักขัตฤกษ์แต่ราวินยังคงต้องเข้ามหาลัยเพื่อทำโครงงานให้เสร็จก่อนกำหนด ซึ่งเหลือเวลาอีกไม่กี่วัน ส่วนแสงรุ้งก็ตั้งใจจะไปนั่งเล่นกับอิมเมจเหมือนกัน เธอจึงตั้งใจจะบอกเขาก่อน เพราะมันเป็นหนึ่งในกฎของทาส แสงรุ้งส่งข้อความไปหาราวินแต่เขาไม่อ่าน เธอจึงเดินไปเคาะประตูห้อง เพียงไม่นานประตูก็ถูกเปิดออก
" พี่ว... เอ่อ "
แสงรุ้งชะงักเพราะคนที่มาเปิดประตูไม่ใช่พี่ราวิน ไม่ใช่พี่แซค แต่เป็นใครก็ไม่รู้ที่เธอไม่รู้จัก แต่เคยเห็นหน้าเพราะเขาเป็นเพื่อนในกลุ่มของพี่ราวิน
" มาหาไอ้วินเหรอ "
แสงรุ้งพยักหน้า
" ไอ้วิน เด็กมึงมาหา "
เด็ก ? หมายถึงอะไร ?
ราวินโผล่หน้ามาแสงรุ้งถึงกับถอนหายใจเหลือกตามองบน ก็ทรงผมตั้งชี้โด่ชี้เด่เหมือนพวกแก๊งพ่อมากพระโขนงเนี่ย ขัดใจแม่ซะเหลือเกิน
" นั่นอะไร เสากระโดงเรือเหรอ ออกมาไม่ดูกระจกหรือไง "
พูดแค่นั้น เพื่อนของพี่ราวินก็หัวเราะ
" ดูแล้ว ก็หล่อดี "
