“แม่ไอ้อินร้ายเหี้ย ๆ เลยว่ะ” ธัญญ่าฉุนเฉียวหลังจากที่ฉันเล่าเรื่องที่คุยกับแม่ของอินดี้ให้ฟัง
“เบาหน่อยเดี๋ยวเติมรักได้ยิน” ฉันรีบยื่นมือปิดปากธัญญ่าก่อนที่จะมีคำพูดหยาบมากกว่านี้
“โทษที ลืมตัว โมโหแล้วสันดานออกตลอดเลย”
“จ้ะ เดี๋ยวอีกหน่อยเติมรักก็พูดตาม เหมือนที่เคยพูด”
“ครั้งเดียวพอ กูไม่อยากให้หลานเลียนแบบพฤติกรรมแย่ ๆ ของกู” เหตุผลที่เราเลิกพูดคำหยาบก็เพราะมีครั้งหนึ่ง เรากำลังคุยกันอยู่ มีคำว่าอีบ้าหลุดออกมา เติมรักที่กำลังหัดพูดก็พูดคำนี้ออกมา พร้อมกับเสียงหัวเราะ
ตั้งแต่ครั้งนั้นเราจึงพยายามเลี่ยงที่จะพูดออกมา
“กูตั้งใจจะให้อินออกไปจากชีวิตกูกับเติมรัก กูไม่อยากเสี่ยงกับแม่มัน ดูแล้วแม่มันไม่ธรรมดา”
“อันนี้เห็นด้วยนะ ถ้าสืบได้ขนาดนี้ ถ้าเราไม่หยุดอาจจะสืบเยอะกว่านี้ ปัญหามึงยังเคลียร์ไม่เสร็จ ถ้าเรื่องลุกลามอาจจะเดือดร้อนหลายคน ตัดไฟตั้งแต่ต้นลมก็ดี ยังไงเรื่องนั้นเราก็ไม่ค
