หลายวันต่อมา
เป็นอีกหนึ่งวันที่ฉันยังคงใช้ชีวิตเหมือนเดิม หน้าที่หลักของฉันคือดูแลยัยหนูเติมรัก รวมทั้งส่งลูกรับลูกที่โรงเรียน บางวันอินดี้ก็จะแวะไปส่งลูกก่อนไปทำงาน ชีวิตของฉันตอนนี้เกินที่คิดไว้ไปมาก จากที่ทำใจยอมรับเรื่องอินดี้ไปแล้ว
เมื่อวันนี้อินดี้กลับเข้ามาชีวิตของเราสองแม่ลูกอีกครั้ง ความสุขที่เคยแค่ฝันก็กลายเป็นความจริงจนได้
“แม่ขาวันนี้โอยีฟแบ่งหนมยักด้วย”
“อร่อยหรือเปล่าคะ”
“มาก มาก มาก มากสุก ๆ เยยค่า”
“มากขนาดนี้แปลว่าอร่อยและมีความสุขมากเลยใช่ไหมคะ”
“ช่ายค่า แม่ขา พรุ่งนี้เอาหนมไปแบ่งโอยีฟด้วยได้มั้ยค้า”
“ได้ค่า โอลีฟต้องชอบแน่ ๆ เลย”
“แน่นอนอยู่แย้ว หนมของยักก็หร่อยนา”
“จ้า เราเอาไปแบ่งเพื่อนคนอื่นด้วยเลยดีหรือเปล่าคะ”
“ดีค่า ดีมากเยย รักแม่ขาที่สุดในโยกนี้”
“ค่า รักลูกขาที่สุดเหมือนกัน”
ชีวิตของคนเป็นแม่อย่างฉันมันก็เท่านี้เลย เห็นลูกยิ้มได้ เห็นลูกมีความสุข ค
