เสร็จจากฝากท้องฉันก็ชวนอินดี้มาเลี้ยงข้าว หาร้านแล้วเราก็ขับรถไปคนละคัน ตอนแรกอินดี้มันจะจอดรถมันไว้ที่คลินิก จะขับไปคันเดียวกัน ส่งฉันกลับบ้านแล้วมันจะเรียกรถพามันมาเอารถที่คลินิก ฉันก็เลยบอกไปว่ายุ่งยากเกินไป ขับกลับใครมันก็จบแล้ว
อินดี้มันอิดออดนะ กลัวว่าฉันจะขับรถไม่ไหว ฉันก็เลยบอกว่าไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น ต่อให้จะคลอดก็สามารถขับรถไปคลอดเองได้
อินดี้เห็นฉันไม่ยอมแน่ ๆ ก็เลยเป็นฝ่ายยอมซะเอง
เราสองคนมาเจอกันที่ร้านราดหน้าเจ้าดัง ฉันรู้สึกอยากกินจึงชวนอินดี้มาร้านนี้
“หมอบอกช่วงนี้ห้ามมึงทำอะไรหนัก ๆ กูว่ามึงเลิกทำขนมไปก่อนดีไหม ไปหาที่พักผ่อนอะไรแบบนี้ดีปะ” สั่งอาหารเสร็จอินดี้ก็เอ่ยถาม
“ทุกวันนี้กูก็ไม่ได้รับมาทำเยอะเท่าเมื่อก่อนแล้ว ทำนิดหน่อยแก้เบื่อเท่านั้น”
“มึงเบื่อเหรอ”
“เบื่ออะไรวะ” ฉันต้องเบื่ออะไร ระยะนี้ฉันมีความสุขดี เรียกได้ว่ามีความสุขมากด้วย
“ก็มึงบอกแก้เบื่อ”
“อ๋อ
