และเมื่อประตูห้องถูกปิดลง ความเงียบงันก็เริ่มเข้าปกคลุมอีกครั้ง สาวน้อยขัดเขินจนไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัว ช่างต่างจากพ่อเจ้าบ่าวรูปหล่อนักที่เดินไปเดินมา จัดการถอดเสื้อสูทตัวนอกสีดำ ตามด้วยเสื้อกั๊ก และเนกไทสีครีมทอง ก่อนจะเดินเข้ามาหาหล่อน
“ว่าไงเจ้าสาว...”
น้ำเสียงติดหยัน ขณะที่มือหนาใหญ่กำลังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวในที่เหลือเพียงตัวเดียวออกไปจนเกือบหมดแถว ทำให้แผงอกกว้างที่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อลอนงามแถมยังมีขนสีเข้มหยิกหย็องปกคลุมปรากฏแก่สายตา
ดวงยิหวามองอย่างตะลึง จะมองสักกี่ครั้ง มาร์คัสก็ยังน่าหลงใหล เขาหล่อเหลาขึ้นทุกวัน โดยเฉพาะในชุดเจ้าบ่าว และหล่อนก็รักเขาหมดหัวใจ
“อาบน้ำไหม...” เขาถามอีก แต่หล่อนก็ยังเงียบ
“หรือว่าจะทานข้าวดี ตอนค่ำเธอทานไปนิดเดียวเอง” ดวงยิหวาก็ยังไม่ตอบอีกตามเคย คราวนี้พ่อคนตัวโตก็เริ่มมีโทสะ
“ถ้าเงียบแบบนี้ ก็คงไม่ได้ทั้งอาบน้ำและกินข้าวนั่นแหละ...” คำ
