ดวงยิหวาทั้งดีใจระคนเจ็บปวดเมื่อได้พบหน้าผู้ชายที่คิดถึงทุกลมหายใจ แต่คำพูดของเขาแต่ละคำไม่เคยนึกถึงจิตใจของหล่อนเลย
“ค่ะ... ถึงคุณลุคคาจะไม่ใช่คนคิดมาก แต่ฉันก็อยากจะให้เกียรติเขา...”
“ระยำ..!”
“นี่อย่ามาสบถใส่ยิหวานะ..”
มาร์คัสจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของสตรีในอ้อมแขนด้วยความเกรี้ยวกราด “ทำไมจะสบถไม่ได้ ในเมื่อเธอแคร์ผู้ชายอื่นมากกว่าผัวตัวเอง... และอย่าบอกนะว่าฉันไม่ใช่ผัว เพราะไม่อย่างนั้นได้พิสูจน์กันตรงนี้แน่...”
เขาขู่จนดวงยิหวาหวาดกลัว “ปล่อยยิหวาได้แล้ว ในเมื่อยิหวามันเลว ก็อย่ามายุ่งเลยค่ะ” น้ำเสียงเต็มไปด้วยความปวดร้าวจนมาร์คัสรู้สึกได้
ตอนแรกตั้งใจว่าจะมาขอโทษภรรยา แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เขาก็ไม่กล้าที่จะพูดมันออกไป จึงได้แต่เสแสร้งหาเหตุผลอื่นมาแก้ตัว
“อย่าเข้าข้างตัวเองไปหน่อยเลย...ที่ฉันมาก็เพราะ... ก็เพราะว่า...” หาเหตุผลดี ๆ ไม่ได้เลย ทิ้งช่วงนานจนดวงยิหวาต้องถามย้ำ
“เพร
