เช้าวันต่อมา... ดวงยิหวาตื่นสายกว่าทุกวันเนื่องจากเมื่อคืนนอนฝันร้ายตลอดทั้งคืน ร่างอรชรขยับตัวลุกขึ้นนั่ง อดไม่ได้ที่จะหันไปมองข้างๆ ตัวที่เคยมีคนตัวโตนอนอยู่เคียงข้าง ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าเมื่อคืนเขาไม่ได้กลับมาหา เขาแยกไปนอนอีกห้องหนึ่ง เขารังเกียจหล่อนอย่างเห็นได้ชัด
คิดแล้วน้ำตาก็ไหลพราก ขยับตัวลงจากเตียง แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่โต๊ะเตี้ยข้างหัวเตียง มือบางยื่นไปหยิบมาขึ้นมอง และก็ต้องถอนหายใจออกมาเมื่อรู้ว่ามันคืออะไร
‘สมุดบัญชีเงินฝาก และเอ.ที.เอ็ม’
คงเป็นของใครไปไม่ได้นอกจากมาร์คัส เขาคงย้อนกลับมาวางไว้ที่หัวเตียงก่อนที่จะไปทำงาน และหล่อนก็น่ารังเกียจนักที่มัวแต่นอนเกียจคร้านไม่ยอมตื่นขึ้นมากล่าวขอบคุณเขาสักคำ
“ยิหวาจะทำยอมทำเป็นครั้งสุดท้าย...” พึมพำกับตัวเอง ขณะเปิดดูจำนวนเงินในสมุดบัญชี
“หนึ่งแสนยูโร... กี่บาทกันนะ ถึงสิบล้านหรือเปล่า ” ด้วยสกุลเงินที่ไม่คุ้
