สาวน้อยระบายยิ้มหวานออกมาอย่างโล่งอก ตอนนี้รู้สึกไม่ต่างจากการยกภูเขาออกไปจากอกยังไงยังงั้น เพราะหล่อนได้สารภาพความในใจให้กับมาร์คัสรู้ไปหมดแล้ว
“ยิหวารักคุณ... มาร์คัส ยิหวารักคุณเท่าแผ่นฟ้า...” มือบางดึงหมอนข้างขึ้นมากอดแนบอก ก่อนจะซบหน้าลงไปคลุกเคล้าด้วยความขัดเขิน
แม้จะรู้ว่ามันไม่ยั่งยืน เพราะอีกไม่ถึงสามอาทิตย์ กำหนดการหย่าร้างระหว่างเขากับหล่อนก็จะมาถึง และตอนนั้นแม้หัวใจจะแหลกเหลวแค่ไหน แต่หล่อนก็ไม่มีสิทธิ์อุทธรณ์ใด ๆ ทั้งสิ้น คงต้องยอมไปจากเขาด้วยหัวใจที่ทรมาน
“ถึงยิหวาจะรักคุณมากแค่ไหน... แต่ก็รู้ตัวดีว่าไม่คู่ควร... ยิหวาจะไม่รั้งคุณไว้ เมื่อวันนั้นมาถึง...”
สุดท้ายก็กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่ไหว พยายามจะมีความสุขกับวันนี้ วันที่มาร์คัสยังไม่เบื่อหล่อนให้มากที่สุด แต่หญิงสาวก็ทำไม่ได้ น้ำตาแห่งความเจ็บปวดมันไหลออกมาทุกครั้งที่หัวใจนับถอยหลังวันพรากจากกัน
มาร์คัสสูงส่งเกินไป ผู้ห
