มาร์คัสกลับมาถึงบ้านตอนหกโมงเย็น ชายหนุ่มก้าวยาว ๆ ขึ้นไปห้องนอนอย่างรวดเร็ว แต่ระหว่างทางเขาก็สวนกับเจสซิก้าเสียก่อน
“วันนี้มีใครโทรมาหาดวงยิหวาหรือเปล่า...”
เจสซิก้าก้มหน้านิ่งซ่อนพิรุธ ก่อนจะพูดปดออกมา เนื่องจากดวงยิหวาสั่งเอาไว้ “ไม่มีค่ะ... มีแต่คุณลุคคามาหาคุณยิหวา...”
ใบหน้าหล่อเหลาบูดบึ้งขึ้นทันที “มันมาทำไม... ไปทำอะไรก็ไปเถอะ...” พูดจบก็ก้าวยาว ๆ ขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกล้าวาววับด้วยความรู้สึกหวงแหนแน่นอก
“วันนี้คุยอะไรกับเจ้าลุคคามัน...”
ดวงยิหวาที่กำลังนั่งเหม่อลอยคิดถึงน้องทั้งสองคนอยู่ต้องสะดุ้ง เมื่อเสียงห้าวดังขึ้นด้านหลัง นี่หล่อนมัวแต่ใจลอยจนไม่ได้ยินเสียงประตูเปิดปิดเลยอย่างนั้นหรือ
“มาร์คัส...”
“ไม่ต้องมาทำเสียงหวาน มันไม่ได้ผลหรอก บอกมาซะดี ๆ ว่าคุยอะไรกับเจ้าลุคคา คิดจะมีชู้หรือไง...”
หญิงสาวหน้าร้อนผ่าว กับคำพูดไม่รักษาน้ำใจของผู้ชายตัวโตที่ยืนค้ำศ
