ตอนที่ 30
แก้มือ NC20+
เสียงล้อรถออฟโรดบดไปตามถนนลาดยางคดเคี้ยวของม่อนแจ่ม ท่ามกลางทะเลหมอกสีขาวโพลนที่ลอยเอื่อยตัดกับขุนเขาเขียวขจี กุมภาลดกระจกรถลงเพื่อสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอด กลิ่นดินชื้นแฉะผสมกับกลิ่นดอกไม้ป่ายังคงเหมือนเดิม แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ "มือหนา" ที่กุมมือเธอไว้แน่นตลอดทาง ไม่ยอมปล่อยแม้ในจังหวะเข้าโค้ง
“หนูจำทางได้ไหม... ตรงนั้นไงที่เราติดฝนกันคราวก่อน” กฤตย์พูดพลางบุ้ยปากไปยังเส้นทางดินลูกรังที่แยกออกไปทางกระท่อมร้าง แววตาคมกริบฉายร่องรอยของความหลังที่ทั้งขมขื่นและรัญจวนใจ
“จำได้แม่นเลยค่ะ... โดยเฉพาะตอนที่มีคน ‘งอแง’ บอกว่าไม่ได้ทำมาหลายปีจนกลัวจะทำไม่ดี” กุมภาแกล้งแซวกลับพลางหัวเราะคิกคัก ทำให้กฤตย์ถึงกับหน้าแดงจาง ๆ ขบกรามแน่นด้วยความมันเขี้ยว
“เดี๋ยวเถอะ... คืนนี้จะพิสูจน์ให้ดูว่าไอ้ที่ฝึกมา ‘ทุกคืน’ หลังจากวันนั้นน่ะ มันพัฒนาไปถึงไหนแล้ว”
รถคันหรูเลี้ยวเข้าสู่ร
