ตอนที่ 18
ชอบไหมคะ?
ความหนาวเหน็บจากหยาดฝนข้างนอกยังคงซึมลึกเข้ามาตามรอยแตกของฝาไม้ กุมภานั่งกอดเข่าสั่นระริกอยู่บนแคร่ไม้เก่า เสียงลมพัดหวีดหวิวปนกับเสียงฟ้าคำรามทำให้บรรยากาศดูอ้างว้างทว่ากลับมีแรงดึงดูดบางอย่างที่แสนประหลาด
ชายหนุ่มนึกขึ้นได้ว่าในรถมีผ้าห่มอยู่ผืนหนึ่ง ซึ่งเขาหยิบติดมือมาตอนที่คว้าตัวเธอวิ่งฝ่าฝุ่นและฝนออกมาก่อนหน้านี้ เขาเลยเอามาคลุมให้เธอ ผ้าห่มผืนหนานุ่มที่ยังหลงเหลือกลิ่นอายสะอาด ๆ ของเขาช่วยบรรเทาความหนาวได้เพียงชั่วครู่ แต่ความชื้นจากเสื้อผ้าที่เปียกโชกกลับทำให้ยิ่งรู้สึกหนาวสั่นเข้าไปถึงกระดูก
หญิงสาวตัดสินใจถอดเสื้อที่เปียกออก เหลือเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีหวานที่บัดนี้แนบไปกับผิวเนื้อขาวนวลภายใต้ร่มผ้าห่ม ชายหนุ่มก็ถอดเช่นกัน กฤตย์จัดการสลัดเสื้อเดินป่าที่หนักอึ้งด้วยน้ำฝนทิ้งลงบนพื้นห้อง เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อและหยดน้ำที่เกาะพราวตามไ
