ภีมเข้าไปที่สำนักงานในสองวันต่อมา ชายหนุ่มเดินตรงเข้าไปยังห้องทำงานของเขา มีพฤกษ์ตามไปติดๆ ครู่หนึ่งโทรศัพท์ภายในบนโต๊ะทำงานของปาริฉัตรดังขึ้น
เจ้าของโต๊ะรับทันที เสียงพฤกษ์ดังมาตามสาย
“คุณปาริฉัตรเข้ามาที่ห้องนายด้วยครับ”
“คะ” เธอรับคำด้วยความกังวลใจ หน้าที่ของเธอไม่มีอะไรที่จะต้องพูดคุยกับภีมโดยตรง แล้วเขาเรียกเธอเข้าพบทำไม
เธอเคาะประตูสามครั้งก่อนจะผลักเข้าไป ภีมนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ท่าทีของเขาดูเคร่งขรึมกว่าทุกครั้งที่เธอเคยเห็น ปาริฉัตรได้แต่บอกตัวเองว่าอย่ากังวลเกินไป
“คุณภีมเรียกฉัตรเข้ามาทำไมเหรอคะ”
“นั่งสิ” พฤกษ์ชี้ไปที่เก้าอี้ตัวข้างๆ เขา เบื้องหน้าเขามีเอกสารหนึ่งปึกใหญ่เมื่อปาริฉัตรนั่งลง เลขานุการสำนักงานส่งเอกสารนั้นให้เธอดู
ปาริฉัตรก้มลงมองด้วยความหวั่นใจ เธอใจหายเมื่อพบว่ามันคือรายงานการขายประจำวันของคาเฟ่ในส่วนการซื้อที่ใช้รหัสพนักงาน ระบุว่าในแต่ละวันมีกา
